چرا نباید در حضور فرزندانمان مشاجره کنیم؟

در این مقاله با راهکارهایی که باید به هنگام وقوع یک مشاجره در برابر فرزندانتان انجام دهید آشنا می شوید.

همه والدین با یکدیگر اختلاف نظرهایی دارند. گاهی این اختلاف نظرها به مشاجره می انجامد. بدین ترتیب همه کودکان و نوجوانان به نحوی شاهد مشاجره والدینشان هستند. بعضی والدین به صورت آشکار با یکدیگر دعوا می کنند و برایشان مهم نیست که فرزندشان چه واکنش هایی نشان می دهند. برخی دیگر نیز در نهان با یکدیگر مشاجره می کنند. با این وجود فرقی نمی کند، والدین نمی توانند این حقیقت که با یکدیگر توافق ندارند را از آنها پنهان کنند. کودکان از فریادها و مشاجره هایی که دور از چشم آن ها در اتاق های بسته اتفاق می افتد هم، باخبرند. آیا از تاثیر مشاجرات خود بر روی فرزندانتان اطلاع دارید؟ برای کسب اطلاع بیشتر از این موضوع با شهروند فردا همراه باشید.

شروع یک مشاجره و واکنش اولیه فرزندان:

وقتی شما در حضور فرزندتان با یکدیگر مشاجره می کنید، ممکن است او را بترسانند. «آیا تو و پدر هنوز با هم قهر هستید؟»، «آیا می خواهید از یکدیگر طلاق بگیرید؟» شاید او با ترس بخوابد یا با نگرانی به مدرسه برود. همچنین امکان دارد وی جانب یک نفر را بگیرد و بر سر طرف دیگر که فکر می کند مقصر است، فریا بزند: «این قدر با مامان دعوا نکن و سر او داد نزن»، یا «اگر مدام به بابا نگویی چه کار کند، او این قدر عصبانی نمی شود».

ممکن است او خودش را مقصر دعواهای والدینش بداند. «اگر بیشتر به حرف هایشان گوش داده بودم، آن ها این قدر با هم دعوا نمی کردند».

اگرچه مشاجره والدین در حضور کودکان و نوجوانان مشکلاتی را به بار می آورد، ولی تلاش والدین در پنهان کردن دعواهایشان نیز تاثیرات منفی در پی دارد. والدین دوست دارند وانمود کنند همه چیز در آرامش است و نگرانی ای وجود ندارد. اما با این کار شاید فرزندشان درک نکند که اختلاف بخش طبیعی از هر نوع رابطه صمیمی است. در عوض امکان دارد کودک اعتقاد پیدا کند که بروز احساسات ناشی از خشم درست نیست و شاید اجازه ندهد احساس خشم خودش بروز کند.

وظیفه والدین در این جور مواقع چیست؟

1. کودکان و نوجوانان گاهی نیاز دارند، احساسات والدین خود را از زبان خودشان بشنوند و این کار در بسیاری از مواقع اختلاف ها را رفع می کند. این تبادل احساسات و گفتگوها کمک می کند که بچه ها یاد بگیرندکه حتی اگر گاهی بروز خشم اجتناب ناپذیر است، ولی  والدین می توانند آن را کنترل کنند. بهترین روشی که والدین می توانند اتخاد کنند، یک روش متعادل است، یعنی گاهی در حضور کودک و گاهی به طور خصوصی مشاجره کنند.

2. اگر در حضور فرزندتان مشاجره می کنید، احساسات او را در نظر بگیرید، او بعد از شنیدن مشاجره هایتان نیاز به دلگرمی دارد. «حتی اگر من و پدرت با هم بحث کنیم، باز هم همدیگر را خیلی دوست داریم»، یا «می دانم برایت سخت است که ببینی من و پدرت با هم دعوا می کنیم. ما داریم سعی می کنیم این قدر با هم اختلاف نداشته باشیم. این کار، خیلی سخت است». در ضمن به سوال های او گوش کنید  و اجازه دهید ناراحتی های خود را بیان کند.

3. به یاد داشته باشید که او شما را الگوی خود می داند. شما هر روز به او نشان می دهید که بزرگسالان و زوج ها چه رفتارهایی دارند. او رفتار شما را تقلید می کند. اگر شما با احترام با یکدیگر برخورد نکیند، دائماً مشاجره کنید یا فریاد بکشید و ناسزا بگویید، عاقبت فرزندتان در روابط شخصی خود با دیگران دچار مشکل می شود.

نکته پایانی این که:

اگر شما و همسرتان اغلب با یکدیگر مشاجره می کنید به دنبال مشاوره های تخصصی باشید، زیرا وقتی بتوانید با یکدیگر برخورد دوستانه و هماهنگ تری داشته باشید، در درجه اول خودتان و پس از آن همه اعضای خانواده از این شرایط سود خواهند برد.

منبع:

برگرفته از کتاب راهنمای کامل والدین 2 نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت.

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.