والدین توانمند در هنگام خشم و عصبانیت فرزند خود چه کار می کنند؟

در راستای توانمند سازی والدین، شهروند فردا در این مقاله به بررسی حالات مختلف بروز خشم در کودکان و راه های ابراز درست آن می پردازد.

کودکان نیز مانند ما بزرگسالان از عواطف و احساسات برخوردار هستند. آن ها نیز شاد می شوند، غمگین می شوند، شگفت زده، متعجب و یا خشمگین و عصبانی می شوند. بروز این احساسات طبیعی است ولی نحوه بروز آن ها باید کنترل شده و مناسب باشد. شهروند فردا قصد دارد در این مقاله به شما والدین و مربیان عزیز، راه و روش نحوه صحیح بروز حس عصبانیت و خشم فرزندتان را به شما نشان دهد .

حالت های بروز خشم:

کودکان هنگام عصبانیت واکنش های مختلفی از خود نشان می دهند. گاهی با گستاخی با والدین خود صحبت می کنند، گاهی داد و فریاد راه می اندازند، گاهی به اتاقشان می روند و در را محکم به هم می کوبند و گاهی نیز سکوت می کنند و از بروز احساسات خود جلوگیری می کنند.

می توان تمام حالت هایی که در بالا گفته شد را به دو دسته کلی تقسیم بندی کرد:

 1. بروز احساسات (به شیوه ای درست یا نادرست)

 2. عدم بروز احساسات.

به طور کلی روانشناسان بروز احساسات را بسیار موثرتر از ابراز نکردن احساسات می دانند، چرا که در بروز احساسات، به خصوص خشم، کودک تخیله هیجانی شده و فشار از رویش برداشته می شود و با گذشت زمان می تواند به رفتار خود فکر کند و در نهایت به تصمیمی درست منجر شود. اما در صورت ابراز نکردن احساسات، خشم همچنان در کودک باقی می ماند و مانع از تصمیم گیری صحیح می شود.

عکس العمل کودکان به هنگام خشم:

اما هر بروز احساساتی به خصوص بروز خشم و عصبانیت معقول و منطقی نیست، پس باید خشم را به شیوه ای مناسب ابراز کرد. برای مثال وقتی کودکی که پدرش به او اجازه اردو رفتن با دوستانش را نداده طبیعی است که عصبانی شود و خشم خود را به زبان بیاورد. شاید در این میان کلمات بی ادبانه یا آزاردهنده ای را هم بدون توجه به احساسات والدینش بیان کند. در اوج خشم، او هر کاری که والدینش برای او انجام داده اند را نیز فراموش می کند. همچنین تلاشی را که والدینش برای راحتی او انجام داده اند را نادیده می گیرد. به یاد داشته باشید که نشان دادن خشم نسبت به والدین، بخشی طبیعی از فرایند رشد است.

راه های بروز احساسات منفی به شیوه ای مناسب:

1. بردباری و مدیریت احساسات

یاد گرفتن نحوه بروز احساسات منفی به شیوه ای مناسب مدتی طول می کشد. والدین نیز باید چه در مواقعی که خود خشمگین هستند و چه در مواقعی که فرزنداشان خشمگین است بردباری پیشه کنند. بسیاری از والدین در موقع عصبانیت رفتارهای مناسب از خود نشان نداده  و همچنین نسبت به بی ادبی و گستاخی فرزندشان واکنش شدید نشان می دهند. برای مثال: «چطور جرات می کنی با من این طور صحبت کنی؟» اگر والدین به گستاخی فرزندشان، واکنش بیش از حد شدیدی نشان دهند، او یاد می گیرد که احساسات ناشی از خشم بد است و هرگز افکار خشمگینانه خود را بیان نخواهد کرد. در نتیجه  امکان دارد کودکی که نتوانسته احساساتش را بروز دهد، هرگز یاد نگیرد خشم خود را به شیوه ای مناسب نشان دهد.

2. برقراری ارتباط و گفتگو با کودک

فرزندتان باید بگوید چرا خشمگین است، اما نحوه بیان کلمات نیز باید مودبانه باشد. مثلاً اگر فرزندتان به شدت خشمگین است و به اتاقش می رود و در را محکم می بندد به او بگویید: «اگر الان عصبانی هستی می توانی در اتاقت با خودت خلوت کنی و وقتی آرام شدی بیایی و با هم صحبت کنیم ولی کوبیدن در روش درستی برای فرو نشاندن خشمت نیست و یک رفتار آزاردهنده است». و یا اگر پدری که از اینترنت چیز زیادی نمی داند و دوست دارد راجع این موضوع اظهار نظر کند ولی فرزندش به او می گوید: «پدر ساکت باش تو از این موضوع چیزی سر در نمی آوری» باید این گونه پاسخ داد: «من دوست ندارم این طوری با من صحبت کنی» یا «درباره چیزی که عصبانیت کرده باید ملایم تر صحبت کنی» یا «باید لحن حرف زدنت را عوض کنی و از توهین کردن دست برداری».

در نهایت این که:

اگر نمی توانید هنگام گستاخی او با او به آرامی برخورد کنید، از او دور شوید و یا خود را به کار دیگری مشغول کنید و بحث را به زمان دیگری موکول کنید. به یاد داشته باشید فرزندتان عمیقاً تحت تاثیر رفتار شماست. اگر دوست دارید با شما و دیگران با احترام و آرامش صحبت کند پس خودتان نیز به هنگام عصبانیت به او نگویید: «از این جا برو»، یا «احمق نشو»، یا «بچه بازی درنیاور» در عوض با او به نحوی رفتار نمایید که دوست دارید او هم با شما همان برخورد را داشته باشد.

منبع:

برگرفته از کتاب راهنمای کامل والدین 2. نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت.

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.