چالش های تربیتی و راه حل ها (11): با جیغ کشیدن ها و نافرمانی های فرزندم چه کنم؟

در این چالش تربیتی، با پسر بچه 4 ساله ای رو به رو هستیم که تک فرزند بوده و مدام نافرمانی می کند. زمانی که والدین او نیز واکنشی نشان می دهند، مساله پیچیده تر شده و او بیشتر از قبل بر روی نافرمانی خود اصرار می ورزد. اگر شما جای این والدین بودید چه می کردید؟ در ادامه با ما همراه بوده و نظر مشاورین شهروند فردا را جویا شوید.

با سلام

پسر 4 و نیم ساله ای دارم که به طور مدام جیغ می کشد و دوست دارد نافرمانی و سرکشی کند. به هر کاری که ما اعتراض می کنیم، عکس العمل بدتری نشان می دهد. شب ها موقع خواب آن قدر اذیت می کند که ما وادار به تنبیه بدنی می شویم. واقعا مستأصل مانده ایم که چه کاری می توانیم برای تک فرزند مان انجام دهیم. لطفا راهنمایی کنید. با تشکر فراوان

پاسخ مشاورین و کارشناسان شهروند فردا:

با سلام خدمت شما مادر عزیز

پیش از این در چالش تربیتی شماره (9) در مورد زود عصبانی شدن و جیغ کشیدن کودکان در این بازه سنی صحبت کردیم (جهت مشاهده این مطلب اینجا کلیک کنید). و اما در مورد پسر4 و نیم ساله شما مادر گرامی:

هر چه قدر بچه ها بزرگتر می شوند تمایل آن ها به استقلال بیشتر می شود. کودکان 4 تا 6 ساله در دوران خردسالی قرار دارند. در این دوران، کودکان تمایل به استقلال بیشتری پیدا می کنند. بنابراین خشم انفجاری و ناگهانی در این سن غیر معمول نبوده و تا حدودی طبیعی و قابل پیش بینی است. علاوه بر این، شما به موضوع تک فرزند بودن پسرتان اشاره کردید، که خود این موضوع نیز نیازمند توجه و برخورد صحیح است، چرا که تک فرزندها در معرض ناز پرورده شدن هستند. این موضوع به روش فرزندپروری شما بر می گردد. برای شناخت سبک فرزندپروری خود در این تست شرکت نموده و سبک فرزندپروری تان را بشناسید. 

با آگاهی و در نظر گرفتن آن چه در بالا بدان اشاره شد، مسئله مهمی که شما بایستی به آن توجه کنید، نحوه واکنش و رفتار شما و پدرش در چنین موقعیت هایی است. در برابر رفتارهای مقابله جویانه کودکتان هیچ گاه از تنبیه بدنی استفاده نکنید. به جای تنبیه بدنی سعی در شناسایی عوامل و ریشه های مشکل رفتاری او داشته باشید.

برای این که بتوانید واکنش مناسبی از خود نشان دهید، باید فرزندتان و ریشه های رفتاری او را به خوبی بشناسید. بدین منظور، اقدامات زیر را به کار بندید:

الف) شناخت خلق و خوی کودک:

منظور از خلق و خو، مجموعه ویژگی هایی است که کودک از بدو تولد داراست. کودکان در این مورد در سه دسته: کند، دشوار و آسان قرار می گیرند. یعنی واکنش و پاسخ یک کودک دشوار با واکنش یک کودک آسان به یک مسئله واحد متفاوت است. (موقعیتی را تصور کنید که به دلیلی کودک در چیدن مکعب های چوبی موفق نمی شود، کودک آسان کمی کلافه شده، اما برای بار چندم سعی می کند و خودش را نمی بازد، در حالی که کودک دشوار تمام مکعب ها رو پرت می کند، به زمین مشت می کوبد و حتی شاید سر مادرش فریاد بزند). یک مادر باید خلق و خوی خاص فرزندش را تشخیص داده و بسته به آن خودش را با شرایط فرزندش وفق دهد. اگر شما فرزندی با خلق و خوی دشوار دارید که سخت با شرایط جدید کنار می آید، بد قلق است، و با کوچکترین ناکامی قشقرق به راه می اندازد و گریه می کند،  قدم اول این است که او رو همین طور که هست بپذیرید و با هیچ کس مقایسه نکنید. هر چقدر شما با صبر بیشتر و مهربانی مضاعف با فرزندتان برخورد کنید، مزاج کودکتان را متعادل تر خواهید کرد. البته اگر فرزند شما نشانه های کودک دشوار را دارد، نمی شود گفت که صد در صد این به خاطر ذات اوست. گاهی تربیت و رابطه نادرست والدین حتی یک کودک آسان، بجوش، سهل گیر، و سازگار را  به یک کودک بد قلق تبدیل می کند.  

ب) شناسایی عوامل تاثیرگذار (محیط خانه و یا محیط بیرونی نظیر مهد) بر رفتار فرزندتان: 

 محیط کودک یکی از عوامل بسیار تاثیرگذار در رفتارها و احساس های اوست. نزدیک ترین محیط اثرگذار محیط خانه و روابط والدین با کودک و همین طور روابط والدین با یکدیگر است. محیط مهدها که شامل همبازی ها و مربیان مهد می شود نیز عامل تاثیرگذار بعدی است. پیش از هر اقدامی، باید دلایل عصبانیت و قشقرق راه انداختن فرزندتان را شناسایی کنید. فهم این که چگونه و چرا این رفتار رخ می دهد، برای انتخاب رفتار مناسب و مثبت با کودک اهمیت دارد. برای این کار می توانید مشاهدات خود را در مورد رفتار کودک و دلایل و موقعیت هایی که این کار را تکرار می کند، در طول یک جلسه یادداشت کنید.

ج) فقدان محدودیت و قانون مندی:

گاهی والدین با اغراق در محبت، فراهم کردن امکانات زیاد، عدم برخورد مناسب هنگام کارِ اشتباه فرزندشان و پرستیدن او مثل یک بت، باعث به وجود آوردن یک ناز پرورده می شوند که خودش را شاه عالم می داند و بنابراین تحمل هیچ ناکامی و نه شنیدنی را ندارد. پس قشقرق به پا می کند و داد می زند تا به مراد دلش برسد. برای رهایی از چنین برزخی، در عین مهربان بودن بایستی قاطع بوده و برای مسائل خانوادگی و تربیتی قانون تعریف کنید. قوانین خانه نباید زیاد و یا پیچیده باشند بلکه می بایست بسیار ساده و کاملا عینی باشند. به عنوان مثال برای زمان خواب، مسواک زدن و یا ... قانون طراحی کنید و به آن ها پایبند باشید.

پس از بررسی تمامی این مسائل و تشخیص این که علت رفتار فرزند شما بیشتر ماحصل کدام بخش است، می شود راهکارهایی مشخص تر برای رفع اثرات مخرب آن حوزه ارائه کرد.

در نهایت این که:

همان طور که قبلاً نیز بارها و بارها گفته شده، برای رسیدن به نتیجه مطلوب، پیش از هر چیز دیگر، این نظم و پایبندی شما به انجام این اقدامات اصلاحی است که به شما و فرزندتان کمک خواهد کرد. فراموش نکنید که تغییر یک فرایند آرام و تدریجی است، پس صبور باشید. 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.