آیا همیشه والدین باید وسایل کودکانشان را مرتب کنند؟

در این مقاله راه های مختلف آموزش نظم و مسئولیت پذیری به کودکان، متناسب با گروه سنی آنها ارائه می شود.

مرتب کردن وسایلی که کودکان خردسال استفاده می کنند، تمامی ندارد. آن ها اسباب بازی ها را از کمدها، کشوها و قفسه ها بیرون می ریزند و وقتی از یک اسباب بازی خسته شدند آن را روی زمین می اندازند و چیز تازه ای بر می دارند. به عبارت دیگر کودکان در مدت زمان کوتاهی تمام خانه را به هم می ریزند و همان طور به حال خود رها می کنند. آیا والدین باید به تنهایی به مرتب کردن وسایل آن ها بپردازند یا کودکان را در این مسیر با خود همراه کنند؟ به عبارت دیگر از چه موقع و چگونه می توان به کودکان مفاهیم همچون نظم و مسئولیت پذیری را آموزش داد. با ما همراه باشید تا نکاتی را درباره این موضوع با شما در میان  بگذاریم.

رفتار معمول کودکان:

علاقه کودکان به سرعت از یک چیز به چیز دیگر جلب می شود، به همین دلیل ممکن است مدت زمان کوتاهی از بازی کردنش نگذشته باشد که کوه بزرگی از اسباب بازی ها را بر جای بگذارد. از آن جایی که آن ها دوست دارند هر جایی که والدینشان هستند بازی کنند، اسباب بازی هایشان را سرتاسر خانه با خود می برند و همان جا رها می کنند. بیرون آوردن اسباب بازی ها یک نوع سرگرمی است ولی جمع کردن آن ها از زیر دست و پا اصلاً کار جالبی به نظر نمی رسد.

واکنش والدین:

معمولاً این کار به والدین واگذار می شود و کار روزانه جمع آوری وسایل می تواند سخت و طاقت فرسا باشد. بسیاری از والدین از فرزندان خود می خواهند یا توقع دارند به آن ها کمک کنند اما کودکان تا قبل از سن دبستان کمک ناچیزی به والدین می کنند. به این دلیل که طرز تفکر کودکان خردسال در مورد جمع کردن وسایل با بزرگسالان یکسان نیست. در واقع کودکان از کارهایی که به والدین خود تحمیل می کنند، بی خبرند.

والدین باید تصمیم بگیرند که آیا می خواهند دائماً دنبال کودک خود باشند و وسایلی را که به هم ریخته، سر جایش بگذارند یا صبر کنند و در زمان مناسب همه اعضای خانواده با هم خانه را مرتب کنند. البته بعضی از والدین بیش تر به نظم و ترتیب اهمیت می دهند تا کارهای دیگر. بعضی از والدین بیش تر از این ناراحت می شوند که اگر خانه به هم ریخته باشد ممکن است مهمانی سرزده از راه برسد و آن گاه به سرعت مرتب کردن خانه کاری سخت خواهد بود. ممکن است والدینی که بیرون از خانه کار می کنند دوست داشته باشند، خانه شان همیشه مرتب باشد زیرا وقتشان برای مرتب و تمیز کردن بسیار محدود است.

والدینی که کودکان خردسال خود را برای مرتب کردن وسایلشان تحت فشار قرار می دهند، در حقیقت ممکن است جلوی فرصت های کشف و بازی را که بخش ضروری دوران کودکی به شمار می آید، بگیرند.

به طور مثال کودکی که همیشه از او انتظار می رود بعد از بازی با لِگوهایش آن ها را سر جای خود بگذارد، ممکن است در نهایت نسبت به استفاده از لِگوها بی علاقه شود یا تصمیم بگیرد به کار ساده تری مثل تماشای تلویزیون بپردازد.

از طرف دیگر برای والدین نیز راحت تر است تا خود به جمع آوری وسایل کودک بپردازند تا این که بالای سر کودکان خردسال خود بایستند و در طول این تکلیف دشوار با فرزندان خود سروکله بزنند. چرا که میزان تلاشی که برای چنین نظارتی انجام می گیرد به مراتب بیش تر از کوششی است که برای مرتب کردن خانه بدون کمک دیگران صورت می گیرد. اما اگر والدین می خواهند کودکشان نظم و ترتیب را یاد بگیرد باید صبر پیشه کنند و زمانی را به امر آموزش نظم به فرزندشان اختصاص دهند هر چند که این فرایند را وقت گیر و آزار دهنده بدانند، زیرا اگر این کار را نکنند تا آخر عمر مجبورند جور این کار را به تنهایی بکشند.

برخی روش های آموزش نظم به کودکان:

روش هایی وجود دارد که می توانید با استفاده از آن ها فرزندتان را در این کار درگیر نمایید.

نظم و همکاری در کودکان 2تا 4 سال:

 کودکان دو تا چهار ساله کمک کمتری در این زمینه می توانند بکنند.اما می توانید از روش های ساده تری برای آموزش مفهوم نظم به او استفاده کنید. برای مثال یک اسباب بازی به او بدهید و جای قرارگیری آن را هم به او بگویید.

نظم و همکاری در کودکان 4تا 6سال:

 کودکان چهار تا شش ساله نقش فعال تری در این زمنه دارند. گاهی کودکتان در صورتی در مرتب کردن وسایل به شما کمک می کنند که به او اخطار بدهید و بگویید: «پنج دقیقه وقت داری اسباب بازی هایت را جمع کنی» و اگر حس می کنید کودکتان تحت فشار قرار گرفته با دستورالعمل هایی خاص او را راهنمایی کنید، مثلاً بگویید: «تو پازل ها و کتاب ها را درقفسه بگذار» و اگر چند کودک با هم بازی می کنند، می توانید از آن ها بپرسید: «چه کسی مداد شمعی ها را جمع می کند و چه کسی لگو ها را جمع می کند؟» هر چقدر سن کودک شما بالاتر برود، شما می توانید برخی قوانین را در این زمینه برای او وضع کنید و از او انتظار داشته باشید که مسئولیت کارهای خودش را به تنهایی بر عهده بگیرد.

درنهایت این که:

اگرچه آموزش نظم و همکاری به کودکان مهم است، ولی در آموزش این مهارت ها بایستی به محدودیت های سنی آنها نیز توجه کنید(البته این جمله به معنای نپرداختن به بحث آموزش مهارت های نظم و همکاری به کودکان نمی باشد!). در نهایت اگر کودکتان در برابر مرتب کردن اسباب بازی هایش مقاومت می کند، کارهای دیگر خانه را که از انجام دادن آن ها لذت می برد، به او محول کنید. برای مثال بردن وسایل شام یا برق انداختن ظروف یا خشک کردن بشقاب ها. این رفتار ها نیز به نوعی تمرین همکاری و آموزش نظم به آنهاست.

منبع:

برگرفته از کتاب راهنمای کامل والدین 1. نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت.

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.