بهترین شیوه مراقبت از کودک چیست؟

از زمان تولد یک نوزاد و حتی قبل از آن، والدین دغدغه یافتن روش های مراقبت درست از فرزند خود و استفاده از سبک های موثر فرزندپروری را دارند. از این رو در این مقاله به معرفی یکی از روش های موثر مراقبت از کودکان می پردازیم.

از زمان تولد یک نوزاد و حتی قبل از آن، والدین دغدغه یافتن روش های مراقبت درست از فرزند خود و استفاده از سبک های موثر فرزندپروری را دارند. در همین زمینه و با توجه به اهمیت نقش دوران اولیه زندگی کودکان، روانشناسان بر شیوه خاصی از مراقبت کودک، تاکید می کنند که بهترین زمینه رشد و شکوفایی استعداد های کودک را در بر گیرد. این شیوه منتخب «مراقبت پاسخ گویانه» نام گرفته است.

منظور از مراقبت پاسخ گویانه، ایجاد محیطی ایمن و قابل پیش بینی برای کودک است که باید شامل مواد و اشیا گوناگونی که کودک بتواند در آن به کشف محیط خود بپردازد، باشد. در این روش، نوزاد به مراقبت حساس و قابل اعتماد مراقبان (والدین) نیاز دارد. تعامل روزمره بین مراقب و نوزاد/ نوپا، ارتباطی محکم و تثبیت شده ای را به وجود می آورد که برای رشد سالم کودک ضروری است.

تحقیقات نشان می دهد که رشد سالم مغز به میزان مراقبت پاسخ گویانه ای که کودک در طول نوزادی و سال های اولیه کودکی دریافت می کند، بستگی دارد. تاثیر تعاملات مثبت با مراقبان، تعیین می کند که کودک چگونه هیجانات و پاسخ های رفتاری اش را سازمان دهی می کند و به دنبال آن دلبستگی ایمنی را رشد می دهد که لازمه حل مساله و حل تعارض ها در تمام طول زندگی کودک است.

چگونه در عمل، روش «مراقبت پاسخ گویانه» را پیاده سازی کنیم؟

همان طور که بیان کردیم، بهترین شیوه مراقبت از کودک، پاسخ گو بودن و یا مراقبت پاسخ گویانه است. حال سوال این جاست که چگونه می توان این روش را در عمل پیاده سازی کرد. این مراقبت از 4 مرحله اصلی تشکیل شده است. این مراحل عبارتند از:

1. تماشا کردن/ دیدن: قبل از این که با کودک برخورد کنید، او را تماشا کنید. مشاهده کردن خوب به شما امکان برقراری ارتباط مناسب را می دهد. هر چه بیشتر تعامل کودک با محیط اطراف و دیگران را مشاهده کنید، بهتر می توانید سرنخ های هیجانی و سبک شخصی اش را درک کنید.

2. پرسیدن: در حالی که با کودک بازی می کنید از خودتان سوال کنید که چه پیامی را رد و بدل می کنید؟

همه جنبه هایی را که کودک در مورد آن صحبت می کند، در نظر بگیرید. این جنبه ها شامل ابرازات چهره ای، کلام، حرکات و ژست های بدنی می شود. کودکتان با این زبان از شما چه چیزی می خواهد؟ چطور می توانید در انجام کاری به او کمک کنید؟ چطور می توانید زمینه های یادگیری او را فراهم کنید؟ در هر زمانی در ارتباط با کودک علاقه مند و در دسترس باشید.

3. انطباق با نیاز های کودک: زمانی را به فکر کردن درباره تعامل های گوناگون با کودک اختصاص دهید. درباره اهداف او از بازی فکر کنید. در مورد این که او چه چیزی می بیند، چه می شنود و چگونه پاسخ می دهد، فکر کنید. چه چیزهایی را می توانید برای اکتشاف بیشتر در اختیارش بگذارید؟ شما باید فعالیتتان را با نیازهای کودک سازگار کنید و انطباق دهید.

4. به کودک احترام بگذارید: به او اجازه دهید سرعتش را برای انجام کارها تنظیم کند. احساسات کودک را بشناسید و منبع خوبی از همه لحاظ برای او باشید. همیشه انتخاب گر نباشید و فرصت انتخاب کردن به او دهید.

در نهایت این که:

کارها و عکس العمل های مراقب کودک بر تفکر او در مورد خودش و جهان اطرافش تاثیر زیادی می گذارد. به کودکتان بفهمانید که شما به هر آن چه او انجام می دهد، علاقه مند هستید. پاسخ دادن به ابرازات کودک باعث می شود او خود را فردی مورد علاقه و دوست داشتنی ببیند. این دقیقا ارتباطی است که بیان می کند، بین مراقب و کودک حس پذیرش و عشق، صورت گرفته است.

منبع: برگرفته از وب سایت  troyrecord

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.