چگونه به کودکان کمرو و خجالتی کمک کنیم؟

حتما تا به حال برای شما پیش آمده که با یک کودک کمرو و خجالتی رو به رو شده باشید. این کودک می تواند فرزند خود شما به عنوان والدین و یا یکی از دانش آموزان تان در مقام یک مربی و معلم باشد. فکر می کنید خجالتی و کمرو بودن کودکان یک نقص است؟ نحوه برخورد و عکس العمل شما در چنین مواقعی چه باید باشد؟ و ... برای یافتن پاسخ این پرسش ها، با مطالعه محتوای آموزشی که در ادامه می آید، با شهروند فردا همراه شوید.

بسیاری از کودکان به عنوان کودک خجالتی و کمرو شناخته می شوند. اگر شما معنای واقعی این ویژگی را درک کنید، ممکن است به این نتیجه برسید که داشتن یک کودک خجالتی به هیچ وجه یک صفت منفی نیست. کمرویی می تواند به کودک کمک کند و یا مانعی برای او باشد، این مسئله بستگی به این دارد که چگونه اداره شود.

وقتی کمرویی به کودک کمک می کند:

گاهی کمرویی یک ویژگی شخصیتی است، نه یک عیب و نقص. بعضی از افرادی که نجیب و مودب هستند، ممکن است به نظر کمرو بیایند. این افراد مایلند شنونده ای با دقت باشند و می توانند حضوری خوشایند داشته باشند، حتی اگر چیزی نگویند.

نیازی نیست  شما در جمع بابت خجالتی بودن فرزند خود پوزش بخواهید و بگویید: «ببخشید او خجالتی است.» هیچ خطا و اشتباهی در خجالتی بودن نیست، اما بسیاری از مردم کمرویی و خجالتی بودن را درک نمی کنند و آن را برابر با داشتن یک مشکل می دانند. آن ها معتقدند کودک کمرو حتما از خود انگاره ضعیف رنج می برد و اعتماد به نفس کمی دارد. اکثر اوقات این برچسب زنی ها، غیر منصفانه است چرا که بسیاری از کودکان خجالتی و کمرو، خود انگاره قوی دارند.

با این حال برخی از والدین وقتی که در جایی شلوغ قرار می گیرند، نگران فرزند کمروی خود می شوند و از خود می پرسند آیا او، تنها خجالتی است و یا یک مشکل جدی دارد؟

کودک خجالتی که دارای شخصیت سالمی است، تماس چشمی برقرار می کند، مؤدب است و  شاد به نظر می آید، ولی فقط ساکت است. رفتارش به طور کلی پسندیده است و دیگران در حضور او راحت هستند.

برخی از کودکان خجالتی عمیق فکر می کنند و محتاط هستند. آن ها به تدریج و آهسته با غریبه ها گرم می گیرند. آن ها اشخاص را بررسی می کنند تا ببینند آیا برقراری رابطه با آن ها ارزش دارد. کودکان کمرو اغلب دارای یک نوع صلح و آرامش درونی هستند که کمرویی شان راهی برای حفاظت و حمایت از آن است. این کودکان در دوستی و رفاقت محتاط هستند ولی زمانی که رابطه دوستی را می سازند معمولا دوستی شان مداوم و پا برجاست.

اگر کسی با دیدن فرزند شما گفت: «مشخص است که او کمرو و خجالتی است». شما در پاسخ می توانید بگویید: «بله او محتاط و متین است و بسیار متمرکز و با دقت». این گونه دیگران متوجه می شوند که شما این ویژگی کودک خود را مثبت ارزیابی می کنید.

چه هنگامی کمرویی، یک نقص است؟

اما در برخی از کودکان، کمرویی مظهر مشکلات درونی است نه آرامش درونی. این کودکان بیش از حد خجالتی هستند و مدام عقب نشینی می کنند. این کودکان از تماس چشمی خودداری می کنند و مشکلات رفتاری متعددی دارند و دیگران در حضورشان راحت نیستند. اگر در این کودکان عمیق شوید، کشف خواهید کرد که آن ها در نتیجه خشم و ترس این گونه عمل می کنند نه در نتیجه اعتماد و آرامش.

چه چیزی در پشت نقاب خجالتی بودن پنهان شده است؟

برخی از کودکان در پشت برچسب کودک کمرو پنهان می شوند، بنابراین دیگر لازم نیست "خود"ی را که دوست ندارند، برای دیگران فاش کنند. ایمن تر است که هیچ چیز را نشان ندهند، بنابراین در پوسته ای محافظ عقب نشینی می کنند. خجالتی بودن بهانه ای می شود که مهارت های اجتماعی خود را توسعه ندهند و دلیلی می شود برای این که این مهارت ها را تمرین نکنند. برای کودک بی انگیزه، کمرویی می تواند دفاعی علیه تلاش سخت تر باشد و بهانه ای برای ماندن در همان سطح از رشد مهارت ها. برای این کودکان، کمرویی یک امتیاز است که عزت نفس ضعیف آن ها را تقویت می کند.

در پایان این که:

برای بهبود کمرویی باید اعتماد به نفس کودک را بالا ببرید. این کودکان نیاز به والدینی دارند که به آن ها اعتماد کنند و همچنین طوری با آن ها برخورد شود که به خشم درونی و عدم دوست داشتن خود منجر نشود. هیچ وقت در جمع، کودک کمروی خود را تحقیر و شرمنده نکنید، زیرا رفتار منفی شما به کمرویی کودک دامن می زند و سبب می شود او اعتماد به نفس نداشته باشد. محیط را برای کودک ایمن تر کنید و اجازه بدهید با شما در مورد کمرو بودنش صحبت کند. همواره تلاش کنید توانمندی های او را گوشزد کنید تا به مرور تصویر بهتری از خود بسازد.

منبع: برگرفته از وب سایت Ask dr sears

 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.