10 نکته برای این که چگونه کودکتان را مورد تمجید و ستایش قرار دهید

در این مقاله شما والدین و مربیان عزیز با 10 نکته مهم و کاربردی در رابطه با نحوه تمجید و تشویق کودکان آشنا می شوید.

1. دقیق باشید:

به طور خاص و مشخص رفتار مورد نظرتان را ستایش کنید. برای مثال به جای آن که بگویید «در فروشگاه خیلی خوب بودی»، بگویید «ممنونم از این که وقتی در صف منتظر ایستاده بودیم، صبور بودی». به وضوح مشخص کنید که فرزندتان چه کار خوبی انجام داده است. شما می توانید، رفتار خوب او را تقویت کنید و به او کمک کنید که صبور بودن در صف را در نوبت های بعدی به یاد داشته باشد.

2. یک روال مشخص و استاندارد برای تمجید از فرزندتان داشته باشید:

تمجید کردن از فرزندتان روال ارزیابی عملکرد او را شفاف و روشن می کند. برای شروع با ترسیم یک هدف واقع بینانه به او کمک کنید. سپس به او برای نزدیک تر شدن به هدف مورد نظر، بازخورد مثبت بدهید. برای مثال: اگر روی برنامه صبح او تمرکز می کنید، به او بگویید: «من دوست دارم هر شب قبل از خواب، وسایل مورد نیازت برای مدرسه را در کوله پشتی ات بگذاری و کیفت را پشت در قرار دهی، این کار به تو کمک می کند که 5 دقیقه زودتر از همیشه آماده رفتن به مدرسه شوی».

3. صادق باشید: کودکان می دانند که شما چه زمانی رفتار صادقانه و واقعی از خود نشان می دهید: 

تمجید ریاکارانه می تواند در فرزندتان باعث ایجاد شک نسبت به شما شود. برای مثال اگر به طور غیر واقعی و ریاکارانه به او بگویید: «تو بهترین فوتبالیستی هستی که تا به حال دیده ام». او ممکن است تعجب کند از این که چرا شما به او حقیقت را نمی گویید. یا حتی بدتر، او ممکن است نگران شود از این که شما دانشی برای ارزیابی دقیق توانایی های او ندارید.

4. فرزندتان را بیشتر برای داشتن پشتکار و سخت کوشی تمجید و ستایش کنید تا استعدادهای طبیعی اش:

روی تلاش و تکنیک هایی که فرزندتان استفاده کرده، تمرکز کنید. روی چیزهایی که فرزندتان می تواند کنترل کند، تاکید کنید تا استعدادهای طبیعی اش. افرادی که با توانایی های خاص متولد می شوند، نگران این هستند که آیا می توانند توانایی هایشان را بهبود بخشند. گفتن این جمله «تو همیشه یک نقاش فوق العاده خواهی بود» به اجتناب کودک از کارهای چالش برانگیز منجر می شود زیرا او نمی خواهد شکست بخورد. بهتر است کودک را برای اثر هنری اش مورد تمجید و تشویق قرار دهید. برای مثال: «این یک راه مناسب برای استفاده از اشکال و رنگ ها است».

5. بر پیشرفت فرزندتان تاکید کنید:

ستایش و تمجید تلاش ها و استراتژی های فرزندتان نیمی از کار است. نیمه دیگر کمک به او برای دیدن این که چگونه تلاش هایش در حال نتیجه دادن است، می باشد. حتی به دنبال کوچک ترین پیشرفت های او باشید و فرزندتان را به خاطر آن ها ستایش کنید. این کار می تواند به او کمک کند که با انگیزه بماند. برای مثال به او بگویید: «من واقعاً می توانم بگویم که تو چقدر در نقاشی کشیدن تمرین کرده ای. تو در به تصویر کشیدن مناظر طبیعی داری بهتر عمل می کنی و سرعتت نسبت به یک ماه گذشته بهبود پیدا کرده».

6. از ستایش و تمجید بیش از حد فرزندتان خودداری کنید:

همه ما این نوع ستایش ها و تعریف و تمجیدها را شنیده ایم: «تو خیلی زیبا، باهوش، شیرین و کامل هستی». ولی این نوع تعریف و تمجیدهای بیش از حد، کمکی به ایجاد انگیزه در کودکان دارای مشکلات یادگیری و نقص توجه نمی کند. در حقیقت گفتن مداوم این که تو واقعاً باهوشی، می تواند باعث شود که کودک شک کند که آیا واقعاً باهوش است. راه های دیگری برای تقویت اعتماد به نفس در کودکان وجود دارد.

7. به چگونگی تاثیر اعمال فرزندتان بر سایر افراد تاکید کنید:

کودکتان را برای تاثیری که اعمالش بر روی دیگران داشته است، مورد تمجید قرار دهید. برای مثال: «نگاه کن که چقدر خواهرت خوشحال است از این که اسباب بازی جدیدت را به او داده ای». یا «ازت ممنونم به خاطر کمکی که در جمع کردن ظرف ها به من کردی، من واقعاً ازت قدردانی می کنم». به تلاش های کودکتان توجه کنید و بگذارید که او بفهمد یک فرد ارزشمند در خانواده است.

8. به کودکتان کمک کنید تا احساساتش را بیان کند:

گاهی اوقات کودکان دارای مشکلات یادگیری و نقص توجه، نیاز دارند که به شناسایی احساسات و دستاوردهایشان کمک شود. برای مثال شما می توانید به کودکتان بگویید: «من به سخت کوشی ات برای گرفتن نمره بهتر در امتحان ریاضی افتخار می کنم» یا «تو باید به خودت افتخار کنی که سخت کوشی و مطالعه زیادت منجر به چنین تفاوت بزرگی شد».

9. از مقایسه فرزندتان با افراد دیگر اجتناب کنید:

به جای گفتن این جمله که تو بهتر از دیگری عمل کردی، فرزندتان را برای تسلط روی یک مهارت ستایش کنید. به جای گفتن این که «من به تو برای این که در املا نفر اول شدی افتخار می کنم»، بهتر است بگویید: «من به تو برای یادگیری املای چنین کلماتی افتخار می کنم». مطالعات نشان می دهد که ستایش مهارت های کودکان برای ایجاد انگیزه در آن ها بهتر است. ستایش و تمجید مبتنی بر عملکرد همسالان می تواند در کودکان منجر به شک نسبت به توانایی های خود و همچنین شروع رقابت سنگینی در بینشان شود.

10. روند را ستایش کنید نه نتیجه را:

این نکته به ویژه در مورد کودکان دارای مشکلات یادگیری و نقص توجه بسیار حائز اهمیت است. تلاش های چندین باره کودکان برای رسیدن به نتیجه مطلوب اهمیت دارد نه خود نتیجه. برای مثال به جای منتظر ماندن و گفتن این جمله که «این یک کاردستی بزرگ است که ساخته دست توست»، بگویید: «من عاشق این هستم که وقتی روی کاردستی ات کار می کنی تو را تماشا کنم، حتی اگر همه چیز آن طور که برنامه ریزی شده بود، پیش نرود. این کار تو واقعاً جالب به نظر می رسد، چه قطعات کنار هم به خوبی کار کند و چه کار نکند».

منبع :

وب سایت Understood

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.