مزایای دلبستگی نوزاد به والدین چیست؟

دلبستگی مادر و کودک رابطه ای عاطفی و هیجانی است که موجب قوی شدن پیوند بین آن ها می شود و اثرات بلند مدتی در زندگی کودک دارد. این رابطه دوطرفه همواره مورد توجه روانشناسان بوده و پژوهش های گسترده ای روی این موضوع انجام گرفته است. در این مقاله خلاصه ای از مزایای دلبستگی ارائه شده است.

هر چه بیشتر به کودک چیزی را نثار کنید او هم متقابلا به شما چیزهای بیشتری می بخشد. لحظات کوتاه آرام بخشی از لذت خالص در رابطه کودک و مادر وجود دارد، مثلا زمانی که نوزاد به شما لبخند می زند و یا مستقیماً به شما خیره می شود. شگفت آور است که این آرامش نوزاد ناشی از حضور شماست، دست ها و آغوش شما تمام ترس های نوزاد را تسکین می دهد و او را آرام می کند. ملاحظه کنید که چطور شما و نوزادتان از ارتباط متقابل سود می برید:

تاثیرات متقابل زیست شیمیایی نوزاد و مادر

به یاد داشته باشید که نوزاد یک موجود منفعل نیست، نوزاد شما نقش فعالی را در شکل دادن نگرش شما خواهد داشت و کمک می کند تا شما تصمیمات عاقلانه ای بگیرید، و یک کودک شناس دقیق و زیرک باشید. برای مثال وقتی شما کودک را با شیر خود تغذیه می کنید او را در آغوش می کشید و به او غذا، راحتی و آرامش هدیه می کنید. نوزاد در عوض به شما چیزهای خوبی را می بخشد، وقتی او سینه شما را می مکد، باعث آزاد شدن هورمون پرولاکتین در بدن شما می شود که این هورمون موجب بهبود رفتارهای مادرانه شما می شود. هورمون هایی که با شیر دادن در ارتباط هستند، به مادر کمک می کنند که احساس آرامش کند و به نوزاد محبت کند.

وقتی شما نوزاد را در وضعیت خوابیده شیر می دهید تا بخوابد، شما در واقع شیری را به نوزاد می دهید که حاوی مواد خواب آوری است که به تازگی کشف شده است. در ضمن همان طور که پیش تر هم اشاره شد تغذیه کودک با شیر مادر سبب افزایش تولید هورمون پرولاکتین در بدن مادر می شود که اثرات آرام بخش دارد. بنابراین، همان طور که مادر تلاش می کند کودک را بخواباند، کودک هم تلاش می کند، مادر را بخواباند و در او آرامش ایجاد کند. این امر مثالی زیبا از اثر متقابل مادر- نوزاد است.

کودکان دلبسته باهوش ترند

دلبستگی والد-کودک غذای خوبی برای مغز است. مغز انسان در طول دوران شیرخوارگی بیشتر از هر زمان دیگری رشد می کند، دو برابر شدن حجم مغز و رسیدن به تقریباً 60 درصد از اندازه بزرگسالی در سال اول زندگی اتفاق می افتد. مغز شیرخوار شامل کیلومترها سیم الکتریکی در هم پیچیده ای است که به آن نورون یا سلول عصبی می گویند. نوزاد با تعداد زیادی از این نورون ها (یا سیم ها) که به یکدیگر متصل نیستند، متولد می شود. در طول سال اول این نورون ها بزرگ تر می شوند، بهتر کار می کنند و به یکدیگر متصل می شوند برای تکمیل مداری که کودک را قادر به تفکر و کارهای دیگر می سازد. اگر هر یک از این سلول ها هرگز به سلولی دیگر متصل نشوند، می میرند. هر چه اتصالات بیشتر ساخته شود، مغز بهتر رشد می کند. پژوهشگران رشته مغز معتقدند این اتصالات است که ما را قادر می سازد، کودکی باهوش پرورش دهیم. پژوهش های بسیاری نشان دادند که:

  • کیفیت دلبستگی مادر- کودک (مثل تماس پوست با پوست مستقیم) و
  • پاسخ دهی محیط مراقب به نشانه های نوزاد

قوی ترین بهبود دهنده رشد مغز هستند.

دلبستگی با ایجاد اتصالات درست به رشد مغز کمک می کند. چهار رابطه ای که با عث بهبود رشد عقلانی و حرکتی مغز می شود، شامل موارد زیر است:

  1. حساسیت والدین و پاسخ دهی به نشانه های نوزاد
  2. تقویت نشانه های کلامی نوزاد و فراوانی تبادل در طول بازی
  3. پذیرش و عمل کردن طبق خلق و خوی کودک
  4. فراهم کردن محیط محرک همراه با مراقب اولیه و انجام فعالیت هایی که توانایی تصمیم گیری و حل مسئله را تقویت می کند.

این نوع از سبک والدگری، شرایطی را ایجاد می کند که یادگیری در آن اتفاق می افتد و همچنین دلبستگی ایمن، شرایط یادگیری را بهبود می بخشد، چون کودک فرصت بیشتری برای یادگرفتن دارد و در نتیجه این امر باعث می شود، شما کودکی باهوش تری داشته باشید.

منبع: برگرفته از وب سایت askdrsears

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.