5 راهکار برای آموزش مسئولیت پذیری به کودکان

ریشه بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی نظیر ناتوانی در تصمیم گیری، دیگران را مقصر دانستن، عدم رعایت قانون و یا عدم رعایت حقوق دیگران، همه و همه ناشی از پایین بودن حس مسئولیت پذیری و پاسخگو بودن افراد می باشد. این ویژگی آن قدر مهم است که اگر بخواهیم از بین مهارت های مختلف، 5 مهارت کلیدی را برای آموزش به کودکان و فرزندانمان برگزینیم، بی شک یکی از آن ها می بایست تقویت حس مسئولیت پذیری باشد. از این رو در این مقاله، 5 راهکار برای آموزش حس مسئولیت پذیری در کودکان را ارائه می کنیم.

مسئولیت پذیری و پاسخگو بودن در برابر کارهایی که انجام می دهیم، نشانه بارز بلوغ فکری و رفتاری ماست. شاید بارها عواقب و دردسرهای تصمیم گیری های اشتباه و مسئولیت ناپذیری برخی افراد در جمع خانوادگی و یا در اجتماع گریبان گیر شما نیز شده باشد. آن چه مسلم است، این ویژگی یک شبه در انسان ها به وجود نیامده و نیازمند تربیت و آموزش می باشد. فکر می کنید برای این که بتوانیم کودکان و نوجوانانی مسئولیت پذیر تربیت نموده و تحویل جامعه دهیم، چه کارهایی باید انجام دهیم؟ در این مقاله به معرفی 5 راهکار عملی برای آموزش حس مسئولیت پذیری به کودکان و نوجوانان می پردازیم.

راهکارهایی برای آموزش مسئولیت پذیری به کودکان

1. قواعد و محدویت هایی را مقرر کنید:

کودکانی که در خانواده هایی پرورش می یابند که فاقد قواعد و محدودیت های رفتاری صریحی هستند، به نگرانی ها و سردرگمی های بسیاری دچار می شود. کودکان نگران و سردرگم، به سختی قادرند برای اداره رفتار خویش، خویشتنداری لازم را به خرج دهند. احتمال بد رفتاری آنان بسیار است و در پیروی از دستورات و انجام مسئولیت ها با مشکلاتی مواجه خواهند شد.

2. از کارهای عادی روزانه، برای پرورش احساس مسئولیت استفاده کنید:

وظایف و کارهای روزمره خانه، نه تنها برای بقای خانواده لازم هستند، از حیث کمک به کودکان در یادگیری مسئولیت پذیری نیز عناصر اساسی محسوب می شوند. والدین و کودکان هیچ کدام مایل نیستند که تا حد افراط، زیر فشار وظایف مربوط به اداره خانواده قرار گیرند. از این رو، منصفانه و معقول است که چنین مسئولیت هایی بین تمام افراد خانواده تقسیم شود. هنگامی که کودکان مشاهده می کنند که والدین وظایف خانه را به عهده می گیرند و خود را مسئول انجام آن ها می دانند، به تدریج درک می کنند که باید در خانه مسئولیتی را بر عهده بگیرند.

3. باثبات باشید:

بهترین راه برای آن که کودکان گفته های بزرگترها را جدی بگیرند، باثبات بودن است. اگر شما در کاربرد قاعده ای ثابت قدم باشید و برای تخطی از آن تنبیه سبکی اعمال کنید، تاثیر نهایی اش بر کودکان، بیشتر از آن است که بی ثبات باشید و تنبیه شدیدی اعمال نمایید. والدین باثبات به کودکشان نشان می دهند که از رفتار آنان آگاهند. جدی بودن والدین در آن چه که می گویند، بیانگر آن است که آنان مسئولیت گفته خویش را بر عهده خواهند گرفت. لذا وقتی والدین بدین گونه رفتار می کنند، سرمشق کودکان می شوند و آنان را در تکامل حس مسئولیت یاری می کنند.

کودکان اغلب اوقات، به صحبت های والدین گوش می دهند و اعمال بعدی آنان را ارزیابی می کنند. هنگامی که کودکان بی ثباتی بزرگسالان را مشاهده می کنند، یاد می گیرند که می توان به گونه ای صحبت کرد و به گونه ای دیگر عمل نمود. این یادگیری اساس بی مسئولیتی است.

4. دلبخواهی عمل نکنید:

عمل دلبخواهی به معنی این است که والدین کاری متفاوت با آن چه گفته اند، انجام دهند و یا کاری را انجام دهند که کودک از آن آگاه نیست و انتظارش را ندارد.

برای پرهیز از دلبخواه بودن، والدین باید آن چه را که از کودک می خواهند، روشن نمایند، انتظارات خویش را با بیانی ساده و مستقیماً با وی در میان بگذارند و معین کنند که چنان چه او مطابق با انتظارات و یا مخالف آن ها عمل کرد، چه پیامدهایی در انتظارش است.

5. به کودکان، در ازای مسئول بودن، پاداش دهید:

یکی از انگیزه هایی که کودک را به داشتن رفتار مناسب ترغیب می کند، به دست آوردن پاداش در ازای رفتار نیکوست. انگیزه دیگر در ترغیب آنان به رفتار مناسب، تمایل به دوری جستن از تنبیه است. کودکانی که به جرم غیر مسئول بودن، همیشه تنبیه می شوند و در ازای مسئول بودن، به ندرت پاداش می گیرند، نگرشی نامتوازن نسبت به وظایف و تکالیف به دست می آورند. آنان برای پرهیز از تنبیه، به رفتارهای موذیانه، انکار حقیقت، دروغ گویی یا ابراز عدم کفایت متوسل می شوند و به این نتیجه می رسند که مسئول بودن، فضیلت چندانی محسوب نمی شود. والدین و بزرگسالانی که در آموزش مسئولیت به کودکان، جدی هستند، باید بدانند که چگونه از پاداش ها برای تقویت رفتار مثبت استفاده کنند.

منبع: برگرفته از کتاب آموزش مسئولیت به کودکان، نوشته هریس کلمز و رینولد بین

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.