7 ایده برای کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان

در این مقاله 7 ایده ای که انجام آنها باعث پیشگیری و کاهش احتمال رفتار پر خطر نوجوانان می شود را برای شما والدین عزیز معرفی می نماییم.

در جریان رشد، در ادامه کودکی، سن نوجوانی از راه می رسد. شاید مهمترین تغییر رفتاری کودکان در گذر از کودکی به نوجوانی تمایل بیشتر به استقلال و ارتباط با گروه همسالان باشد. اگر با نشانه های این تغییر رده سنی آشنا نبوده و فرزند خود را برای این دوران آماده نکرده باشید، احتمالا با رفتارهای پرخطری از سوی آنها مواجه خواهید شد. به همین منظور در ادامه 7 ایده ای که انجام آنها باعث پیشگیری و کاهش احتمال رفتار پر خطر نوجوانان می شود را برای شما والدین عزیز معرفی می نماییم.

1. قوانینی وضع کنید و اجرا شدن آن را جدی بگیرید:

به جای این که به فرزند نوجوانتان آزادی و اختیار زیاد بدهید تنها به این دلیل که او بزرگ شده است، بهتر است در ازای آزادی اش، به او مسئولیت بدهید. شما می توانید قوانینی وضع کنید و اجرای آن را جدی بگیرید. قوانین را با فرزند نوجوانتان به بحث بگذارید در نتیجه او درک روشنی از قوانین خواهد داشت. برای مثال به او بگویید جمعه تا ساعت 10 شب می تواند بیرون از خانه بماند و اگر قصد داشت بیشتر از زمان معین شده بیرون بماند، به شما خبر دهد و اگر خبر نداد، اجازه نخواهد داشت برای یک هفته از بازی رایانه ای استفاده کند.

2. به آن ها اجازه بدهید، تصمیم بگیرند:

وضع قوانین برای فرزند نوجوانتان اهمیت دارد. اما خوب است که اجازه تصمیم گیری نیز به او بدهید. او نیاز دارد که تصمیم گیری کند چرا که دارد یک بزرگسال می شود و باید این کار را تمرین کند. برای مثال اگر او به خانه آمد و خواستار تغییر یا ترک تیم ورزشی خود بود به او به صورت پیش فرض جواب رد ندهید. با او درباره علت چنین تصمیمی صحبت کنید به او بگویید شاید گزینه بهتری وجود داشته باشد. از او درخواست کنید که تصمیم گیری درباره ترک تیم را به ماه آینده موکول کند. این روش به او برای درک این که فکر کردن قبل از تصمیم گیری خوب است، کمک می کند.

3. روال و ساختار تعیین کنید:

نوجوانانی که زمان زیادی را بدون ناظر سپری می کنند، ممکن است بیشتر در موقعیت های آسیب زا قرار بگیرند. و در مقابل نوجوانانی که احساس نزدیکی با والدینشان می کنند، کمتر در رفتارهای پرخطر مشارکت می کنند. در صورت امکان، یک بار در هفته، زمانی را برای با هم بودن در نظر بگیرید.  شما می توانید به برنامه فرزندتان ساخت دهید. برای مثال شما می توانید به فرزندتان اجازه دهید که بعد از مدرسه با دوستش بیرون برود ولی راس ساعت معین برای انجام تکالیف به خانه برگردد.

4. دوستان فرزند نوجوانتان را بشناسید:

نوجوانتان وقت خود را با چه کسانی می گذراند؟ نوجوانان تمایل دارند تعداد زیادی از باورها و اعتقاداتشان را از والدین و دوستانشان کسب کنند. فرزند نوجوانتان را تشویق به دعوت از دوستانش بکنید تا شما نیز آن ها را ملاقات کنید. شما می توانید با والدین آن ها نیز آشنا شوید. اگر دوستان فرزند نوجوانتان در رفتارهای پرخطر مشارکت می کنند یا شما به آن ها مشکوک هستید، ممکن است بخواهید فرزند نوجوانتان را به سوی داشتن دوستان سالم تر هدایت کنید یا او را در کلاس های فوق برنامه ای که دوست دارد، ثبت نام کنید. فرزندتان را مشغول فعالیت های امن کنید و از انتخاب های بد او جلوگیری کنید.

5. به فرزند نوجوانتان کمک کنید که یک مربی پیدا کند:

این طبیعی است که نوجوانان بخواهند مستقل از والدین خود بشوند. بجای محدود کردن او سعی کنید  بزرگسالان یا همسالانی که می توانند تاثیر خوبی روی او داشته باشند را به وی معرفی کنید. به یک مربی در نقش یک الگو متوسل شوید. مانند یک خویشاوند یا مربی ورزش یا مربی موسیقی. داشتن یک مربی،  احتمال رفتار های پر خطری نظیر گرایش به اعتیاد و مصرف مواد مخدر را در نوجوان کاهش می دهد.

6. به فرزند نوجوانتان اجازه بدهید که بداند مراقب او هستید:

نوجوانان ممکن است گاهی احساس کنند که نمی توانند هیچ کاری را درست انجام دهند، به خصوص بچه هایی با مشکلات یادگیری و نقص توجه. اجازه بدهید که بداند مراقبش هستید و این که او می تواند مشکلاتش را با شما در میان بگذارد. این کار باعث می شود او کمتر از نوجوانی که این ارتباط را با والدینش ندارد، درگیر رفتارهای پرخطر شود. او را در آغوش بگیرید و هنگامی که یک روز بد داشته، شانه و تکیه گاهی برای او باشید. او را برای کارهایی که به خوبی انجام داده ستایش کنید و از تلاش هایش قدردانی کنید. برای مثال به او بگویید «من می دانم که کلاس زبان انگلیسی امسالت دشوار است، من به تو به خاطر تلاشت برای مطالعه این درس افتخار می کنم».

7. به مشکلات یادگیری و نقص توجه فرزند نوجوانتان رسیدگی کنید:

مطالعات نشان داده که نوجوانانی که برای مشکلات یادگیری و نقص توجه شان کمک می گیرند کمتر از نوجوانانی که کمک نمی گیرند، درگیر رفتارهای پرخطر می شوند. از او بپرسید چه راهکاری برای کمک به او کار گشاست و چه چیزی کارساز نمی باشد؟ اگر رویکرد یا درمان کنونی کار نمی کند، ببینید آیا تمایل دارد گزینه های دیگر را امتحان کند؟ کمک گرفتن می تواند باعث تقویت اعتماد به نفس، موفقیت تحصیلی و اجتماعی فرزند نوجوانتان شود.

منبع:

وب سایت understood

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

ارسال شده توسط ملیحه تعدادی در تاریخ ۱۳۹۴/۰۸/۱۷ - ۱۴:۴۲

خیلی کاربردی بود ممنونم