با کودک بی پروایم چه کار کنم؟

بی پروایی و جسور بودن کودکان همیشه چیز بدی نیست به شرط اینکه در جهت درستی هدایت شود. در این مقاله شما والدین عزیز و مربیان محترم با روش های هدایت رفتار بی پروای کودکان در جهت مثبت آشنا می شوید.

بی پروایی و جسور بودن در کودکان می تواند به شکل های مختلف نمایان شود. گاهی کودک جسور ممکن  است ماجراجو باشد، خودش را به مخاطره بیاندازد و دست به اکتشاف بزند و یا ممکن است در مدرسه در همه زمینه ها تلاش کند و عملکرد عالی از خود نشان دهد. همچنین ممکن است جسارت و بی پروایی او به خشم و عصبانیت تبدیل شده و باعث بدرفتاری در مدرسه و افت تحصیلی اش شود.

بی پروایی در کودکان منوط به این که چگونه هدایت شوند، می تواند به عنوان ویژگی مثبت یا منفی تلقی شود.  اگر بی پروایی و جسارت کودکان در جهت مثبت هدایت شود، نه تنها برای والدین جای نگرانی ندارد بلکه می تواند منشا رفتار های تحسین برانگیز باشد. نگرانی والدین در مورد جنبه منفی بی پروایی بوده و مربوط است به کودکانی است که در سن شش تا نه سالگی رفتاری توهین آمیز و ستیزه جو با دیگران دارد. حال سوال این است که چگونه می توان رفتار های جسورانه منفی کودکان را کاهش داد و آنها را در جهت درستی هدایت نمود. برای یافتن پاسخ به این سوال در ادامه با شهروند فردا همراه باشید.

 

راه های کاهش رفتار های جسورانه منفی :

1. برخورد قاطعانه و ایجاد محدودیت

برای کاهش دادن رفتار جسورانه کودکان باید به آن ها به وضوح گفته شود که چه کاری درست و چه کاری نادرست است. برای مثال اگر فرزندتان در حال دعوا کردن، کتک زدن یا ناسزا گفتن است باید به او بگویید: «من به تو اجازه چنین رفتار نادرستی را نمی دهم» همچنین باید پیامد رفتار منفی را برایش بازگو کنید و بگویید: «اگر بدرفتاری کنی، بعد از مدرسه حق نداری با دوستانت بازی کنی».

2. یافتن علت و ریشه رفتارهای جسورانه منفی

یافتن علت بی پروایی در کودک برای والدین اهمیت دارد. شاید او از بدرفتاری هایی که در خانه شاهد آن است، الگوبرداری می کند. یا به دلیل مشکلاتی که در مدرسه با آن مواجه است و یا از آن جهت که معمولاً احساس حقارت می کند، رفتارهای جسورانه از خود نشان می دهد.

اگر والدین با یگدیگر دعوا کنند، ممکن است فرزندشان با خواهر یا برادر یا همتایان خود درگیر شود. در این  مورد او یا از رفتار والدینش تقلید می کند یا احساسات ناشی از ترس، خشم یا درماندگی را تسکین می دهد. اگر او نتواند با درگیری های آشکار راه نجاتی برای خود بیابد، ممکن است به طور پنهانی این کار را انجام دهد. اگر او احساس کند که والدینش به عواطفش توجه ندارند یا طرز رفتارشان با او تغییر کند، امکان دارد ناکامی خود را به شیوه های پرخاشگرانه بروز دهد. کودکان همچنین ممکن است به دیگران حمله کنند تا احساس کنند قوی ترند. یا حتی اگر احساس کنند با آن ها به طور منصفانه رفتار نمی شود، رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهند. اگر رفتار پرخاشگرانه و جسورانه برای مدت طولانی در کودک ادامه پیدا کرد، حتماً باید به مشاور یا روانشناس مراجعه کرد.

3.یافتن راه های جایگزین و هدایت به سمت رفتار های جسورانه مثبت 

والدین می توانند راه های جایگزینی به کودک پیشنهاد کنند تا جسارت خود را بروز دهد. اگر فرزندتان انرژی زیادی برای انجام کارهای جسورانه دارد، او را با فعالیت هایی مانند ژیمناستیک، فوتبال، بستکبال و یا دیگر فعالیت های ورزشی سرگرم کنید تا امکان تخلیه انرژی جسمی او به شیوه ای طبیعی فراهم شود.

با او درباره روش های قابل قبول بیان احساساتش صحبت کنید برای مثال وقتی عصبانی است و می خواهد دوستش را بزند به او بگویید: «تو اجازه نداری دوستت را بزنی ولی می توانی به توپ لگد بزنی» یا «وقتی عصبانی هستی و می خواهی دوستت را کتک بزنی، باید احساس خود را نسبت به او بیان کنی نه این که با رفتارت این عصبانیت را نشان دهی، به او بگو چه چیزی تو را تا این حد عصبانی کرده است». (برای مطالعه بیشتر اینفوگراف 4 راهی که می توانید به فرزندتان کمک کنید تا با احساسات خودش کنار بیاید را ملاحظه کنید).

در نهایت این که:

بگذارید علناً ببیند که شما در زندگی با احساسات پرخاشگرانه چگونه مواجه می شوید. به او نشان دهید چگونه مشکلات خود را با صحبت کردن رفع می کنید. هنگام عصبانیت به خودتان زمان دهید تا خشمتان فرو نشیند یا حتی قدم بزنید تا آرامش خود را به دست آورید. کودکان از رفتارهای والدین خود تقلید می کنند پس اگر بتوانید الگوی مناسبی باشید، فرزندتان همین رفتارها را از شما یاد خواهد گرفت.

اگر فرزندتان قادر نبود که رفتارهای پرخاشگرانه اش را کنترل و یا متوقف کند، تا زمانی که او بتواند کنترل خود را به دست بگیرد، او را راهنمایی و برایش محدودیت تعیین کنید.

منبع:

برگرفته از کتاب راهنمای کامل والدین 2 نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت.

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.