با اشتباهات کودکان خود چه کار کنیم؟

وقتی فرزندتان مرتکب اشتباه می شود، شما چه واکنشی از خود نشان می دهید؟ سکوت و بی تفاوتی؟ خشم و ناراحتی؟ یا ... آیا می دانید نحوه واکنش شما نسبت به اشتباه فرزندتان می تواند یک اشتباه را به گران بها ترین منبع تجربه و یادگیری او تبدیل کند. به همین منظور در ادامه به بررسی و معرفی بهترین ابزار والدین در چنین موقعیتی پرداخته ایم.

اشتباه، تجربه ای انسانی است. نوعی تجربه که در زمان و مکان خاصی فکر کرده ایم درست و به جاست و لازم است آن را انجام دهیم و در زمانی دیگر با یک قضاوت به این نتیجه رسیده ایم که اشتباه بوده است. چه بسا با یک قضاوت دیگر خیلی هم نا به جا نباشد. اشتباه بخش طبیعی تجربه های ماست. اشتباهاتی که کودک مرتکب می شود، نشان دهنده مهارت ها، طرز فکر، رغبت ها و علایقی است که محرک او برای انجام آن کار و فعالیت بوده اند. همه این ها ابزارهای مناسبی هستند که می توان از همان ها استفاده کرد و سود جست و یک اشتباه را به یک موفقیت تبدیل کرد. اشتباه انجام شده و کاری که ما فکر می کنیم خطاست، بر اساس توانمندی ها و قابلیت های کودک شکل گرفته است. توانایی هایی که دوباره به کار می آید و می توان آن ها را برای اصلاح اشتباه به کار گرفت.

یک اشتباه تنها یک اشتباه نیست، بلکه منبعی گرانبهاست که می تواند کمک کند تا نتایج و آثار یک کار را به کودک نشان داد و آن ها را ارزیابی کرد. یک اشتباه کاری درست است که تنها در زمان نامناسب و شرایط نامناسب و یا در جهت نامناسب و یا با شدت نامناسب و اندازه نامناسب انجام شده است. اگر زمان و مکان و موقعیت و اندازه مناسب انجام یک کار را معین کنیم، یک اشتباه یک کار درست و مورد علاقه کودک خواهد شد.

بر اساس این معیارها می توان راه حلی تازه خلق کرد و مشکل موجود را حل و فصل کرد. بهترین ابزار مورد نیاز ما در این موقعیت، گفتگو است.

1. یک گفتگوی باز و دو جانبه و فعال با کودک را شروع کنیم.

2. مشکل موجود را موضوع گفتگو قرار دهیم و درباره آن بحث و گفتگو کنیم.

3. خود را جای کودک قرار و کودک را جای خودمان قرار دهیم و مساله را از زاویه دید یکدیگر بررسی کنیم.

4. به حرف ها و منطق ها و روش های نزدیک شدن به موضوع دقیق توجه کنیم، ولی قضاوت و ارزیابی نکنیم.

5. نتایج گفتگوها و راه حل های به دست آمده و نکته های مهم را نقد و بررسی کنیم.

6. یکی از آن ها را انتخاب کنیم. راه حل انتخاب شده را به طور آزمایشی اجرا کنیم.

7. نتایج آن را بررسی و ارزیابی کنیم.

8. این کار را با راه حل های دیگر انجام دهیم.

9. نتایج کار را از زاویه دید کودک و یک بار از زوایه دید والد نگاه کنیم.

10. روی یک راه حل توافق کنیم و مسئولیت هر یک را در آن مشخص کنیم و زمانی را برای اجرا و ارزیابی و بازنگری در نظر بگیریم.

ویدئو: چگونه از اشتباهات درس بگیریم؟

9 چیزی که والدین نباید به کودکانشان بگویند

7 اشتباه رایج پدر و مادرهای تازه کار

 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.