چگونه بدون کنترل کردن، فرزندتان را راهنمایی کنید؟

چند مرتبه تا به حال پیش آمده که فرزندتان رفتار فوق العاده خوبی انجام دهد و شما به این فکر بیفتید که چگونه باید این رفتار را تقویت و پرورش داد؟ چند مرتبه تا به حال پیش آمده که فرزندتان رفتار بی ادبانه ای انجام دهد و شما به این فکر بیفتید که چگونه باید این رفتار را اصلاح کنید؟ همان طور که می دانید تربیت فرزندان وظیفه خطیری است که بر گردن والدین نهاده شده است. والدین باید بتوانند بدون کنترل کردن فرزندشان را راهنمایی کنند. از این رو در مقاله ای که در ادامه می آید، به معایب کنترل کردن و همچنین روش های صحیح راهنمایی کردن فرزندان اشاره شده است.

همه ما می دانیم که هر کودکی فطرتاً شخصیت منحصر به فرد خود را دارد، اما نمی توان اهمیت نقش تربیت در شکل گیری شخصیت به شیوه ای مثبت را نادیده گرفت. عمدتاً دو روش برای تربیت کودکان وجود دارد:

کنترل کردن: بدین معنی که برخی والدین سعی می کنند، رفتار، کلمات و حتی احساسات و افکار فرزندشان را به همان شیوه که فکر می کنند، درست است، کنترل کنند.

راهنمایی کردن: بدین معنی که برخی والدین سعی می کنند، کودکشان را تشویق کنند که از طریق راهنمایی به بهترین شخصیت دست یابد.

بر اساس این تعاریف، واضح است که راهنمایی کردن بهتر از کنترل کردن است. با این وجود، بسیاری از ما، در بسیاری مواقع به کنترل کودکانمان دست می زنیم نه راهنمایی آن ها.

چرا اکثر والدین گرایش به کنترل کردن فرزندانشان دارند؟

طبیعی ترین راه برای اکثر والدین جهت شکل دادن به شخصیت فرزندشان، کنترل کردن است. اکثر ما فکر می کنیم که فرزندان ما بازتابی از ما هستند و لذا احساس می کنیم که شخصیت، افکار، اعمال، احساسات و موفقیت کلی آن ها به ما بستگی دارد. از این رو، رشد و تربیت فرزندانمان به شیوه ای خوب، ما را تحت فشار قرار می دهد و ما نیز به نوبه خود، کودکانمان را برای رفتار کردن، فکر کردن و احساس کردن به شیوه ای خاص (شیوه ای که ما فکر می کنیم درست است)، تحت فشار قرار می دهیم.

چرا کنترل کردن روش درستی برای تربیت کودکان نیست؟

همیشه حق با والدین نیست و به عبارت دیگر والدین همیشه درست نمی گویند. این که والدین معتقدند کاری باید به یک روش خاص انجام شود، این بدان معنا نیست که آن روش بهترین راه و یا تنها راه است. بنابراین هنگامی که شما کودکتان را مجبور به انجام کاری به یک روش خاص می کنید، در واقع، غریزه طبیعی وی را جهت انجام آن کار به روش خودش مهار می کنید و در نتیجه تمرد و سرپیچی کودکتان از روشتان، آن موقعیت برای شما خسته کننده و پر تنش خواهد شد، چرا که شما به طور مداوم واکنش نشان می دهید و سعی می کنید رفتار فرزندتان را اصلاح کنید.

روش های صحیح راهنمایی بدون اعمال کنترل

تنبیه بدنی نکنید: تنبیه بدنی یک روش قدیمی است. تحقیقات نشان می دهد که تنبیه بدنی، آن نتیجه ای را که شما می خواهید، در بر نخواهد داشت و اکثر مواقع نتیجه ای خلاف آن حاصل می شود.

پاسخ دهید، اما واکنش نشان ندهید: یکی از مهم ترین جنبه های راهنمایی کردن یک کودک، آرام بودن است. لازم است به جای آن که تند و سریع واکنش نشان بدهید، احساساتتان را کنترل کنید، آرام باشید و به روشی موثر و منطقی  پاسخ بدهید. برای مثال، اگر فرزند نوجوانتان، بی ادبانه با شما صحبت کرد، شما با آرامش از او بپرسید که چه چیزی او را ناراحت کرده است؟ پاسخ خشن و بی ادبانه شما به رفتار فرزندتان روش درستی نیست و پیام اشتباهی را منتقل می کند و برای خارج شدن از آن موقعیت موثر نخواهد بود.

احترام بگذارید: درک این نکته مهم است که فرزند شما، خود شما نیست. شما نمی توانید از فرزندتان انتظار داشته باشید که همانند شما رفتار کند. او خلق و خو و شخصیت خودش را دارد. برای راهنمایی فرزندتان، ابتدا لازم است که به افکار و احساسات او، احترام بگذارید. شما همچنین باید سخنان وی را درباره این که چرا به روش دیگری رفتار کرده است، گوش کنید و بدان احترام بگذارید. علاوه بر این شما باید این واقعیت را بپذیرید که فرزندتان یک فرد منحصر به فرد است و همه افراد سزاوار و لایق احترام هستند.

همدردی کنید: فرزند شما هنوز کودک است. شما در برخی مواقع شاهد سرکشی در افکار و اعمال فرزندتان هستید. در مواقع سرکشی و پرخاشگری، استدلال و سخنرانی جواب نمی دهد. در چنین مواقعی درک، همدلی و دلسوزی از خود نشان دهید. فقط همراه او باشید، خودتان را جای او بگذارید و مانند او فکر کنید.

حمایت کنید: به جای آن که پاسخگوی اعمال فرزندتان باشید، به او پاسخگو بودن را بیاموزید. به عبارت دیگر، به جای آن که هر لحظه در کنار فرزندتان باشید، به او خاطر نشان کنید که هر زمان و درباره هر موضوعی که سوال، شک و تردیدی داشت، شما در کنار او خواهید بود و از او حمایت خواهید کرد.

در شرایط خاص، کنترل کنید: اگر فرزند شما در خیابان می دود یا کودکان دیگر را می زند، شما باید او را کنترل و برایش محدودیت تعیین کنید. چگونگی کنترل فرزندتان بسیار اهمیت دارد. اگر شما با عشق و همدلی این کار را انجام دهید، شانش درک محدودیت توسط فرزندتان افزایش می یابد.

منبع: برگرفته از وب سایت being the parent

تنبیه بدنی، آری یا خیر؟

8 اثر منفی مقایسه کودکان با یکدیگر و روش های جایگزین آن

وقتی که کودکان با هم دعوا می کنند، ما چه کار باید بکنیم؟

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.