در مورد دروغ گویی فرزندم چه کار کنم؟

اگر فرزند کودک یا نوجوان شما دروغ می گوید با خواندن این مقاله می توانید به علل و ریشه های آن پی ببرید.

از دروغ گویی به عنوان مادر همه گناهان یاد می شود. همان طور که می دانید کودک فطرتاً پاک است و هیچ بدی ای در وجود او نیست. پس اگر کودکتان دروغ می گوید باید به دنبال علل و ریشه های آن گشت. به عنوان والدین و یا مربی اگر با مسئله  دروغ گفتن فرزند کودک یا نوجوانتان روبه رو هستید، در این مقاله با شهروند فردا همراه باشید تا به بررسی علل و راه حل های این مساله بپردازیم.

چه کار کنیم که فرزندانمان دروغ نگویند :

 اگر می خواهید کودکان و نوجوانان  دروغ نگویند و صداقت  پیشه کنند باید به چند نکته توجه کرد.

 نکته اول: همان طور که می دانید، کودکان و نوجوانان چشمان تیزبینی دارند و تمام رفتارهای والدین و اطرافیان را به خوبی رصد می کنند و اگر در این میان رفتار اشتباهی سر بزند، آن ها رفتار اشتباهی را که با آموزه هایشان در تضاد است، می بینند و دیگر برای آموزه هایتان تره هم خرد نمی کنند. برای مثال اگر تلفن زنگ بزند و شما به کودکتان بگویید که گوشی را بردار و بگو بابا نیست در حالی که شما در خانه هستید، به طور عملی دارید به او دروغ گویی را یاد می دهید.

نکته دوم: اگر به فرزندتان یاد داده اید که در هر شرایطی صداقت بهتر از دروغ گویی است، کاری نکیند که او را از گفتن صداقت پشیمان کنید. به عبارت دیگر تنبیه و مجازات در خور و متناسب با عمل انجام شده را برای کودکتان در نظر بگیرید. نه خیلی به او سخت گیری کنید و عصبانی شوید که دیگر کودک جرات گفتن اشتباه خود را نداشته باشد و مسئولت کار اشتباه خود را به گردن نگیرد نه این که چون راست گفته به او پاداش هم بدهید و به کلی تنبیه او را فراموش بکنید.

اگر کودک را به واسطه دروغ گفتن شدیداً مورد تنبیه قرار دهید، او یاد می گیرد که دروغ گفتن بهتر است چون امکان رهایی از مهلکه را برایش فراهم می کند. او می فهمد که صداقت و گفتن حقیقت مساوی است با تنبیهی سخت و قطعی، پس چرا باید خود را به دردسر راست گویی بیاندازد. بدین ترتیب کودک راه دروغ گویی را پیش می گیرد، بدین گونه که از گفتن حقیقت طفره برود و یا افراد دیگر را به کار اشتباه متهم کند.

والدینی که فرزندانشان از ترس به دروغ گویی پناه می برند باید در روش تربیتی خود تجدید نظر کنند. آن ها باید با خشونت کمتری با فرزندشان برخورد کنند تا کودکشان احساس امنیت و آرامش بکند و بتواند حقیقت را بگوید. والدین باید به اعمال محدویت ها و عواقب دروغ گویی ادامه دهند، اما این محدودیت ها و عواقب در نظر گرفته شده باید منصفانه باشد و نباید در اعمال آن ها بیش از حد سختگیری کرد چرا که اگر چنین شود، کودک دروغ گویی را به عنوان بهترین جایگزین انتخاب خواهد کرد.

چه عواملی می تواند به کودکان و نوجوانان کمک کند تا راست گویی را یاد بگیرند:

 1. از آن جا که، کودکان به خشنود کردن والدینشان و رضایت مربیان از خود توجه بسیاری دارند و دوست ندارند خطر از دست دادن خشنودی و رضایت آن ها را به جان بخرند، می توانید از این مسئله به عنوان یک فرصت استفاده کنید. به عنوان مثال می توانید محدودیت هایی در مورد پذیرش و محبت کردن به آن ها در یک بازه زمانی به عنوان پیامد دروغ گویی شان اعمال کنید.  

 2. اگر کودکان و نوجوانان بدانند که دروغ گویی کار اشتباهی است، انجام دادن آن را گناه خواهند دانست. حس گناه احساسی ناخوشایند و مانعی قوی در برابر رفتارهای منفی است. پس سعی کنید آن ها را از اشتباه بودن کاری که انجام می دهند آگاه کنید. 

3. همچنین اگر آن ها  پی  ببرند که این کار مانع از دستیابی به خواسته هایشان می شود، در برابر دروغ گویی مقاومت خواهند کرد.

و در پایان این که:

نحوه صحبت کردن شما با کودک و نوجوانتان در مورد دروغ گویی اهمیت بسیاری دارد. به جای این که با عصبانیت فریاد بزنید، «باز هم داری دروغ می گویی؟!» به او نشان دهید که تا حدی موقعیت را درک می کنید. برای مثال به او بگویید: «فکر می کنی به این دلیل که می ترسیدی از دستت عصبانی شوم این داستان را از خودت ساختی»، یا «گاهی مردم حقیقت را نمی گویند چون می ترسند به دردسر بیفتند»، یا «من فکر می کنم به این دلیل دروغ گفتی چون فکر می کردی به تو اجازه نمی دهم به تولد دوستت بروی».

اگر واکنش های خود را ملایم تر کردید ولی او هنوز دروغ می گوید، ابعاد دیگری از زندگی او را مورد توجه قرار دهید. ببینید در خانه یا مدرسه و یا با دوستان و آموزگارش و یا حتی خود شما مشکلی دارد یا خیر؟ با او راجع به تاثیرات سوء دروغ گویی بر خودش و اطرافیانش صحبت کنید و نمونه های صداقت را در او تقویت کنید و درباره گفتن حقیقت با او حرف بزنید.

سرانجام، وقتی نتایج دروغ گویی بدتر از پیامدهای راست گویی باشد، آن ها صداقت را یاد می گیرند.

منبع:

برگرفته از کتاب راهنمای کامل والدین 2. نوشته رابین گلداستین و جنت گالانت.

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.