با دوستان خیالی کودکتان چه کنید؟

شاید تا به حال برایتان پیش آمده که وارد اتاق کودکتان شده و فرزندتان را در حال صحبت و بازی با موجودی خیالی دیده باشید. در چنین موقعیتی چه کار باید بکنید؟ آیا جای نگرانی وجود دارد؟ بهترین واکنش والدین چه می تواند باشد؟ برای یافتن پاسخ این سوالات در ادامه با شهروند فردا همراه باشید.

یک روز که کودکتان در اتاقش مشغول بازی است، شما برای سرکشی می روید و می بینید کودکتان با کسی که وجود ندارد، صحبت می کند. آیا باید بترسید؟ آیا این عمل طبیعی است؟ نگران نشوید، کودکتان یک دوست خیالی دارد و همه چیز رو به راه است. کودک شما نه تنها کاملاً طبیعی و عادی است، بلکه بسیار خلاق نیز هست. بنابراین روحیه خود را برای مقابله با این موقعیت بازیابید. خبر خوب این است که داشتن دوستان خیالی در کودکان بسیار معمول است و با گذشت زمان و بزرگ شدن کودکان این خاطرات محو می شوند.

روند رشد کودکان و دوستان خیالی

همه پزشکان متخصص اطفال به شما خواهند گفت که داشتن دوستان خیالی بخشی از روند رشد کودکان است. این نشانه ای از یادگیری هنر ایفای نقش، بهبود مهارت های کلامی و توسعه خلاقیت توسط کودکتان است. اشتباه معمولی که والدین انجام می دهند این است، زمانی که آن ها متوجه می شوند، فرزندشان دوست خیالی دارد، سعی می کنند با آن ارتباط برقرار کنند تا کودکشان راحت تر باشد ولی با این کار کودکشان تخیل کردن را متوقف می کند. اغلب والدین سعی می کنند که با دوست خیالی فرزندشان ارتباط برقرار کنند و با او گفتگو کنند، اما در واقع در روند رشد کودک دخالت می کنند و دوست خیالی ناپدید می شود. شما نباین این کار را انجام دهید، بلکه باید روش سالم دیگری برای مقابله با دوست خیالی فرزندتان بیابید.

در چه سنی کودکان دوست خیالی دارند؟

دوستان خیالی در کودکان در بازه سنی 3 تا 4 سالگی به وجود می آیند. دوست خیالی می تواند یک کودک، یک حیوان، یک اسباب بازی و یا هر چیز دیگری که کودکتان به تازگی دیده و دوست داشته است، باشد. دوست خیالی می تواند همچنین یک فرد جادویی یا یک پری باشد. پسرها تمایل دارند که دوستان خیالی مذکر اختراع کنند، در حالی که دختران می توانند دوستان خیالی مرد یا زن داشته باشند. جزئیات دوستان خیالی توسط کودکان تشریح و توصیف می شود. دوستان خیالی اغلب با بزرگ شدن کودکان تغییر می کنند و در نهایت ناپدید می شوند.

بازی وانمودی در کودکان

هنگامی که کودکتان شروع به گفتگو و بررسی بیشتر و بیشتر جهان می کند، در بازی وانمودی زیاده روی می کند. از شانه زدن موی یک عروسک گرفته تا صحبت کردن، چای دادن و بازی کردن با یک دوست خیالی، همه این ها بخشی از روند رشد طبیعی کودکان است.  کودکانی که فرزند ارشد هستند و یا کودکانی که تک فرزند هستند، به احتمال زیادتر در بازه سنی 3 تا 5 سال، دوستان خیالی دارند. داشتن دوست خیالی لزوماً به این معنا نیست که کودک شما تنها است.

چرا کودکان دوستان خیالی می سازند؟

احساس کنترل: مهم نیست که شما چقدر به کودکتان اجازه دهید، خودش غذایش را بخورد، یا در کارهای خانه به شما کمک کند، یا اسباب بازی هایش را خودش جمع کند، وی همیشه احساس می کند که کنترل همه امور در دستان شما است و نه در دستان او. بنابراین وی با ساختن دوستان خیالی، احساس کنترل بر همه چیز را به دست می آورد و از داشتن چنین قدرتی که به دیگران بگوید، چه کار کنند و چه کار نکنند، لذت می برد.

ارضای فانتزی هایشان: کودکان با ساختن دوستان خیالی از سرزمین عجایب گرفته تا سوپرمن و مرد عنکبوتی، فانتزی هایی را که نمی توانند در دنیای واقعی داشته باشند، ارضا می کنند.

تقویت اعتماد به نفس: کودکان می توانند هر کاری که می خواهند با دوستان خیالیشان انجام دهند، بدون این که سرزنش شوند و در نتیجه اعتماد به نفسشان افزایش می یابد.

غلبه بر تنهایی: این شیوه عمدتاً در کودکانی که تک فرزند هستند دیده می شود. تا زمانی که آن ها برای بازی کردن به بیرون نرفته اند، کسی را ندارند که در خانه با او بازی کنند، بنابراین کسی را خلق می کنند و با او بازی می کنند.

رسانه ای برای بیان نظراتشان: کودکان اغلب از این که نظراتشان را بیان کنند، می ترسند. به همین دلیل برای بیان چیزهایی که دوست دارند از دوستان خیالی استفاده می کنند. برای مثال: «آلیس به من گفت: دوست ندارد، شیر بخورد».

مقابله با کمرویی: برای بچه هایی که خجالتی هستند، داشتن دوستان خیالی یک چیز خوب است، چرا که آن ها با دوستان خیالیشان از صمیم قلب صحبت می کنند، بدون این که از قضاوت یا تحکم دیگران بترسند.

پر کردن شکاف ها: اگر کودک شما یک خویشاوند نزدیک یا دوستش را از دست بدهد یا به مدرسه دیگری برود، به احتمال زیاد یک دوست خیالی برای خود خلق می کند. این بخشی از مکانیزم مقابله است.

مقصر دانستن دیگران: هنگامی که کودکتان کار اشتباهی انجام می دهد، مقصر دانستن دوستان خیالی راحت ترین راه است. با این روش آن ها احساس امنیت می کنند. به کودکتان اجازه دهید گاهی اوقات با این بهانه احساس امنیت کند. اما به تدریج به او آموزش دهید که مسئولیت کارهایی را که انجام داده است، بپذیرد.

دوستان خیالی چه کار می کنند؟

  • دوستان خیالی می توانند هنگامی که کودکتان نیاز دارد، بازی کند یا قصه بخواند، با وی همراهی کنند.
  • دوستان خیالی همچنین راه را برای کودکتان جهت ارتباط با دنیای بیرون هموار می کنند.
  • کودکتان با دوستان خیالی اش زندگی خصوصی دارد که نه کنترل می شود و نه آن را با بزرگسالان به اشتراک می گذارد.
  • احساسات عمیقی بین کودکتان و دوستان خیالی اش برقرار می شود.
  • کودکتان همه اتفاق هایی که بین او و دوست خیالی اش می افتد، کنترل می کند.
  • دوستان خیالی همچنین استرس کودکتان را کاهش می دهد.

چکونه با دوست خیالی کودکان برخورد کنیم؟

  • اگر کودکتان از شما برای دوستش یک صندلی درخواست کرد، آن را برآورده کنید و به او خوشامد بگویید.
  • به کودکتان اجازه دهید که مسئول مهمانش باشد و شما فقط از خواسته هایش پیروی کنید.
  • وقتی که کودکتان می گوید: دوست خیالی اش بستنی را ریخته است، به او بگویید مهم نیست چه کسی آن را ریخته است و او باید آن را تمیز کند. سعی نکنید که با دوست خیالی اش ارتباط برقرار کنید.
  • کودکتان زمان های بیشتری را با دوستان واقعی سپری کند.

در نهایت این که:

دوست خیالی کودکتان، دشمن شما نیست. دوستان خیالی کودکان، رشد شناختی و خلاق آن ها را افزایش می دهد. از این بابت که کودک شما قدرت تخیل غنی دارد، شاد باشید و همزمان تا حد امکان تماس او با واقعیت را حفظ کنید. اگر فکر می کنید که کودکتان در این زمینه زیاده روی می کند و یا خدای نکرده این تجربه برای او آسیب زا است، می توانید با یک مشاور یا روانشناس مشورت کنید.

منبع: برگرفته از وب سایت being the paren

5 ترس شایع کودکان و راه های مقابله با آن

چگونه به کودکان کمرو و خجالتی کمک کنیم؟

اینفوگراف: 14 راه برای کمک به کودکان خجالتی

8 اثر منفی مقایسه کودکان با یکدیگر و روش های جایگزین آن

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.