والدین با کودکانی که حرف شنوی ندارد، چگونه باید صحبت کنند؟

آیا این طور به نظر می رسد که کودکتان درخواست های شما را نمی شنود؟ اگر این طور است، به خاطر ضعف شنوایی وی نیست، بلکه نشانه بی توجهی او به حرف های شما است. کودکتان تا هنگامی که صدایتان به حدی بلند شود که احساس کند، خیلی جدی هستید، به این کار ادامه می دهد. از این رو مقاله ای که در ادامه می آید، نکاتی را جهت گفتگوی موثر و سازنده شما با کودکتان ارائه می کند.

رفع این مشکل دو جز ضروری را می طلبد: 1. شما باید چیزی را بگویید که هدفی از آن دارید. 2. باید آن موضوع را جدی بگیرید. پس کلمات خود را با دقت انتخاب کنید، سپس آن ها را با صداقت و محکم به کودکتان انتقال دهید. کودک شما به زودی یاد خواهد گرفت که در اولین لحظه ای که شروع به صحبت می کنید، به شما گوش دهد. برای نیل به این منظور به نکات زیر توجه کنید.

1. مجبورش کنید به چشم هایتان نگاه کند

از آن جایی که حواس کودکان به آسانی پرت می شود، اطمینان حاصل کنید که هنگام صحبت کردن، به شما نگاه می کنند. شاید این مهم ترین عامل در پیروی کودک از دستورات یا گوش دادن به شما باشد. نشان دهید که منظور شما از تلاقی نگاه چیست. این روش را از طریق یک بازی با کودکتان بیاموزید. چند متر دورتر از هم بنشینید و به چشم های هم نگاه کنید، هر کس زودتر به اطراف نگاه کند، بازنده است. اگر کودکتان از نگاه کردن به چشمان شما می ترسد یا احساس راحتی نمی کند، به او بیاموزید که به دهان یا تمام صورت شما نگاه کند.

گاهی برای جلب توجه یک کودک لازم است، تماس جسمی با او داشته باشید. به آرامی دستتان را روی شانه اش بگذارید یا در صورت لزوم، دو دستتان را روی شانه اش قرار دهید و با ملایمت صورتش را به طرف خود نگه دارید. فقط گاهی از این روش استفاده کنید و بکوشید به استفاده از آن عادت نکنید. برای کودکان بزرگ تر هر چیزی بیش از یک اشاره کوچک با دست بر شانه اش، ممکن است به جای جلب توجه به یک رویارویی بدون ثمر بیانجامد.

وقتی کودکتان هنگام صحبت کردن به شما نگاه می کند، برای این کار او را تشویق کنید و بگذارید بداند که از او راضی هستید. بعد ها در صورتی که علاوه بر نگاه کردن به شما، از دستورات نیز پیروی کرد، او را تحسین کنید.

2. آرام ولی محکم صحبت کنید

اگر معمولاً هنگامی که کاری از کودکتان می خواهید، صدایتان را بلند می کنید، کودکتان می آموزد تا هنگامی که صدایتان را به حداکثر نرسانده اید، به شما بی توجهی کند. اگر متوجه شدید که صدایتان لحظه به لحظه بلندتر می شود، صبر کنید، یک نفس عمیق بکشید، به چشم های کودکتان خیره شوید، با آهستگی و بسیار شمرده سخن بگویید.

3. از جملات پرسشی اجتناب کنید

وقتی به کودکتان می گویید: «چطوره لباس هایت را جمع کنی؟» اگر پاسخ دهد: «حالا نه»، متعجب نشوید. اگر بگویید: «می آیی ظرف ها را تمیز کنیم؟» این فرصت را به او داده اید که بگوید: «نمی آیم». اگر در مورد چیزی که می خواهید، کودکتان انجام دهد، سوالی در ذهن ندارید، از جملات قاطع استفاده کنید تا دقیقاً بداند چه کار باید بکند و به علاوه آن را چه موقع، کجا و چگونه انجام دهد.

4. با جملات ساده صحبت کنید

از کلماتی که کودکتان آن ها را نمی فهمند، استفاده نکنید. ساده و روشن حرف بزنید. پرچانگی نکنید. دستورات و توضیحات طولانی ممکن است باعث فراموش شدن بخش های اصلی صحبتتان شود. کودکان برای به یاد آوردن سرنخ های اطلاعات شفاهی، توانایی محدودی دارند. گفتگوهای کوتاه و ساده، همراه با یک عکس العمل طبیعی بهتر از یک سخنرانی طولانی، درک و به خاطر سپرده می شود. به جای ادامه گفتگو در مورد مسئولیت، ارزش پول و اصول اخلاقی، وضعیت را برای کودکتان روشن کنید. برای مثال: «یا همین حالا از دوچرخه سواری دست می کشی یا یک هفته حق دوچرخه سواری نداری».

5. احساستان را به کودکتان بگویید

بدون آن که به طور مستقیم از کودکتان انتقاد کنید، به او بگویید که در مورد اعمال و رفتارش چه احساسی دارید. برای مثال: «وقتی به موقع به خانه نمی آیی، واقعا، نگران می شوم». اگر از جملاتی استفاده کنید که به جای کودکتان، به خودتان اشاره کنید، می توانید از انتقاد، سرزنش یا حمله  کردن به او پرهیز کنید و همچنین احساستان را به طور موثری بیان کنید.

منبع: برگرفته از کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم، نوشته استفن گاربر

با کودکی که ریخت و پاش هایش را جمع و جور نمی کند، چه کار کنیم؟

12 راهکار برای جلوگیری از فریاد زدن بر سر کودکان

اینفوگراف: 6 رفتار والدین موفق با فرزندانشان

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.