با کودکانی که در خواب راه می روند، چه کار کنیم؟

شاید تا به حال کودکانی را دیده باشید که در خواب راه می روند، اما تا زمانی که این کودکان در حین راه رفتن در خواب به خودشان آسیبی نرسانند، جای نگرانی وجود ندارد. لذا والدین باید تدابیری بیاندیشند تا کودکانشان در حین راه رفتن در خواب، به خودشان آسیبی نرسانند. از این رو، در ادامه به 5 راهکاری که مانع از خواب گردی و آسیب رسیدن به کودکان می شود، اشاره می کنیم.

10 تا 15% کودکان دست کم یک بار در کودکی در خواب راه رفته اند. بیشتر آن ها این رفتار را ترک می کنند، ولی حدود 2% آن ها تا هنگام بلوغ نیز این کار را ادامه می دهند. در خواب راه رفتن یا خواب گردی، تظاهر بدنی رویای شبانه نیست و با مشکلات روانی یا تنش های عاطفی ارتباطی ندارد. به نظر می رسد که این مساله ارثی و خانوادگی باشد.

وقتی کودکی در خواب راه می رود، چشم هایش باز ولی خیره و بیرون زده است و این طور به نظر می رسد که جایی را نمی بیند. این راه رفتن ها که بین چند دقیقه تا یک ساعت طول می کشد، معولاً ضرری ندارد، مگر این که کودک بدون مراقبت کسی در خواب عمیق در حال قدم زدن باشد که در این صورت احتمال آسیب رساندن به خود وجود دارد.

این بدان معناست که شما به عنوان پدر و مادر، باید راهکارهایی را بیابید که وقتی کودکتان در خواب راه می رود، به خود آسیب نرساند. این به معنی مجبور کردن و ترساندن کودک نیست، زیرا مجبور کردن و ترساندن کودک می تواند خطرناک تر از خواب گردی کودک باشد. در عوض، فکر خود را بر روی ترتیب دادن محیطی آرام و امن که در آن کودک آسیب نمی بیند و یا به کار بردن وسایلی که به سرعت، راه رفتن او در هنگام شب را مشخص می کند، متمرکز کنید.

1. هشداردهنده هایی ترتیب دهید

اگر هدف شما این است که وقتی کودکتان راه می رود، هم کودک و هم خودتان بیدار شوید، به در اتاق کودک، زنگ آویزان کنید یا این که در اتاق کودک چشم الکترونیک نصب کنید تا هنگامی که او بلند می شود و شروع به قدم زدن می کند، زنگ به صدا در آید.

2. راه بیرون رفتن را مسدود کنید

قفل اتاق کودکتان را بالاتر از حد معمول نصب کنید تا دست وی به راحتی به آن نرسد. یا این که فنر یا کشی به در نصب کنید که کودک در اتاق محبوس نشود، ولی مجبور شود برای ترک اتاق کمی تلاش کند. بدین ترتیب کودکتان مطمئناً هنگامی که تلاش می کند از اتاق بیرون بیاید، از خواب بیدار می شود و در عین حال، در هنگام خطر نیز می تواند از اتاق بیرون بیاید. توجه کنید که هرگز در را به روی کودکتان قفل نکنید.

3. کودکتان را در مورد خواب گردی وادار به تصور کنید

پیش از خواب و هنگامی که کودکتان آرام گرفته است، از او بخواهید که تصور کند در رختخواب نشسته است و می خواهد شروع به خواب گردی کند، ولی درست زمانی که از جا بلند می شود، از خواب بر می خیزد. یا او را وادارید که تصور کند گرفتن دستگیره در باعث بیدار شدن او می شود. ابتدا صحنه را برایش شرح دهید و سپس از او بخواهید که صحنه را خودش تصور کند. او را وادارید که تصور کند چه احساس شادی و غروری به او دست می دهد و حتماً موفقیت او را تحسین کنید.

در مورد بعضی کودکان، تصور منفی بهتر عمل می کند. برای مثال، کودکتان را وادارید که تصور کند در خواب از رختخوابش بیرون آمده است و در حال پرت شدن از پله هاست و در این حال به خودش می گوید": «بایست! بایست! به رختخواب برگرد!» تا حد امکان این صحنه را واقعی و ترسناک مجسم کنید. سپس از کودکتان بخواهید که صحنه را با تصور ذهنی خودش که سالم و آرام در رختخواب خوابیده است، کامل کند.

4. کاهش دفعات خواب گردی کودکتان را تحسین کنید و به او جایزه بدهید

کاری کنید که کودکتان بداند وقتی دفعات خواب گردی اش کمتر می شود، شما خوشحال می شوید. برای مثال: «خیلی خوشحالم که این هفته فقط یک بار در خواب راه رفتی. تو جایزه رو بردی». همچنین می توانید از جوایز و جداول رسمی تر استفاده کنید. اگر چنین کاری می کنید، به کودکتان، هم برای راه نرفتن و هم برای بیدار شدن در هنگام راه رفتن شبانه، نمره بدهید.

5. از دارو استفاده کنید

اگر کودک شما همیشه در خواب راه می رود، با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید. گاهی دارو می تواند الگوی خواب کودک را تغییر دهد.

منبع: برگرفته از کتاب چگونه با کودکم رفتار کنم، نوشته استفن گاربر

با کودکانی که در خواب حرف می زنند، چه کار کنیم؟

با کودکانی که دچار وحشت شبانه می شوند، چه کار کنیم؟

با کودکانی که کابوس می بینند، چه کار کنیم؟

ویدئو: چه نکاتی را باید درباره خواب نوزادان رعایت کرد؟

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.