8 راهکار عملی برای برقراری ارتباط سازنده با فرزند نوجوانمان

نوجوانی دوره ایست که معمولاً با تغییرات عمده ای همراه است، که چنان چه، با این تغییرات آشنایی نداشته باشیم، در فرایند ارتباط و تربیت نوجوانمان با مشکلات فراوانی مواجه خواهیم شد. به همین خاطر در این مقاله، 8 راهکار عملی برای برقراری ارتباط سازنده با فرزند نوجوانمان، ارائه شده است.

«فرزندم رفتارش تغییر کرده است دیگر مثل سابق به حرف های من و پدرش گوش نمی دهد. وقتی از او سوال می پرسیم که کجا می رود یا چه کار می کند به ما جواب سر بالا می دهد. زود عصبانی می شود و هر چیزی می گوییم به او بر می خورد. می ترسم دست به کارهایی بزند که برای او خطرناک باشد». اگر شما هم فرزند نوجوانی در منزل دارید اصلا بعید نیست که بارها با این صحنه ها مواجه شده باشید. این ها همه درد و دل های والدینی است که فرزند آن ها به تازگی وارد دوره بلوغ شده است.

با تغییرات فرزند نوجوان خود چگونه برخورد کنیم؟

نگران نباشید این تغییرات کاملا طبیعی است و شدت بعضی از این رفتارها در طول زمان کاهش خواهد یافت. آن چه که اهمیت دارد نحوه برخورد شما با این تغییرات است. شاید لازم باشد شما هم کمی تغییر کنید . اگر می خواهید به فرزندتان کمک کنید تا این بحران را با کمترین آسیبی سپری کند. باید همگام با او حرکت کنید نه آن قدر تند قدم بردارید که او از شما جا بماند، نه آن قدر آهسته قدم بردارید که از او فاصله بگیرید. برای این که بتوانید در کنار او قرار بگیرید باید زبان او را یاد بگیرد. زبان نوجوان زبان دستور و اما و اگر نیست، زبان نوجوان، زبان دل است، زبان احساس است. در این مقاله سعی داریم زبان برقرای ارتباط با نوجوان را با هم یاد بگیریم.

گام های عملی برای برقراری ارتباط با فرزند نوجوان

1. برای ایجاد و تحکیم رابطه‌ای دوستانه و صمیمی فرزند نوجوانتان را با همه کمی‌ها و کاستی‌هایش قبول داشته باشید.

بی سر و زبان است؟ زیادی بهانه می گیرد؟ نمی تواند در المپیاد مدال بگیرد؟ دوست ندارد دکتر شود؟ همیشه موهایش نامرتب است و هزار تا مسئله دیگر که هر وقت یاد آن ها می افتید داغ دلتان تازه می شود و با خود می گویید این هم از شانس بد ماست. خود را سرزنش نکنید. این شانس بد شما نیست این باور دیکته شده به شماست که هر چیزی تنها زمانی قابل قبول است که کامل و بی نقص باشد. قرار نیست همه چیز مطابق انتظار شما پیش برود، شاید انتظارات شما با توانمندی های فرزندتان مطابقت نداشته باشد، مثلا فرزندی که شما انتظار دارید بچه درس خوان کلاس باشد، استعدادی در هنر یا ورزش داشته باشد، پس سعی کنید استعدادهای او را شناسایی کنید. فرزندتان را  همان گونه که هست، دوست بدارید. برای این که به فرزند خود نشان دهید که او را پذیرفته اید، دست از سرزنش او بردارید و به جای آن از جملاتی نظیر اینکه «می دانم تو کامل نیستی، ولی این باعث نمی شود من توانمندی های دیگر تو را نادیده بگیرم» یا «من تو را همان طور که هستی دوست دارم» استفاده کنید.

2. گفتگو را با سوالاتی آغاز کنید که تهدید آمیز نباشد و احساس همدلی شما را نشان دهد.

سوال هایی که با چرا آغاز می شوند برای نوجوان تهدید محسوب می شوند. به جای آن سعی کنید گفتگو را با سوالاتی آغاز کنید که نوجوان به جای آن که احساس کند زیر سوال یا مورد بازپرسی قرار گرفته، احساس کند که به نظر او احترام گذاشته شده است. پس نظر او را بپرسید تا از این طریق او را وادار به تفکر کنید و غیرمستقیم به او تلنگر بزنید. به طور مثال فرزند شما دیروقت به منزل آمده است به جای آن که بپرسید چرا دیرآمده ای و او را وارد حالت دفاعی کنید، از او بپرسید به نظر تو آمدن به خانه آن هم در این وقت شب چه اشکالی می تواند داشته باشد؟

3. بدون قضاوت، گوش کنید.

فرزند شما دارد درباره اتفاقاتی که برایش در مدرسه افتاده صحبت می کند. به جای آن که مدام درست و غلط بودن حرف هایش را گوشزد کنید، بیشتر گوش کنید و کمتر صحبت کنید. این کار نوجوان را قادر می سازد که درک کند شما برای عقایدش ارزش قائل هستید، در نتیجه بیشتر به شما اعتماد کرده و بیشتر با شما صحبت می کند.

4. سوالاتی بپرسید که به جواب هایی بیش از یک بله یا خیر نیاز دارد.

مثلا به تازگی متوجه شدید که فرزندتان برای دوستانش ولخرجی می کند و پول تو جیبی بیشتری از شما طلب می کند، به جای آن که از او بپرسید، پول هایت را برای دوستانت خرج کردی؟ از او بپرسید دوستی خود را چگونه به دوستانش نشان می دهد و این راه ها چه پیامدهایی برای او داشته است و چه راه های دیگری به نظرش می رسد؟ این کار به نوجوان کمک می کند به عقاید و نظرات خودش فکر کند و با در نظر گرفتن پیامدهای آن ها دست به انتخاب بزند. عقاید خودمان را هر چقدر هم درست، نباید به نوجوان دیکته کنیم بلکه باید زمینه ای فراهیم نماییم تا خود او به این عقاید دست یافته و به آن ها باور پیدا کند.

5. خود را با موقعیت هیجانی نوجوان سازگارکنید.

فرزند نوجوان شما در طول روز دستخوش هیجاناتی می شود که ممکن است از نظر شما افراطی یا نامتناسب به نظر برسد. عمده شکایت والدین از فرزندشان در این دوره، به تحریک پذیری و واکنش نشان دادن بیش از حد نسبت به موارد ظاهرا بی اهمیت به ویژه در هنگام گفتگو با والدین، برمی گردد. این اتفاق به خاطر تغییرات هورمونی سریعی است که در بدن او در حال جریان است. پس نگران نباشید و به خاطر داشته باشید که این مسئله موقتی است. آن چه که نوجوان شما در این موارد به آن نیاز دارد همدلی شماست، پس سعی کنید با حفظ خونسردی خود با نوجوانتان همدلی کنید. به این معنا که خود را جای او بگذارید و سعی کنید، موقعیت اخیر را از دیدگاه او ببینید تا بتوانید عمیقا احساس او را درک کنید. در این موارد بیان چند جمله از سوی شما که نشان دهنده درک احساس او می باشد و مثل آب بر روی آتش عمل می کند. به طور مثال اگر نوجوان شما غمگین به نظر می رسد و دوست ندارد درباره علت آن با شما صحبت کند، به جای آن که مدام از او علت را جویا شوید، می توانید با گفتن جملاتی مثل این که بعضی وقت ها آدم آن قدر غمگین می شود که دوست دارد تنها باشد و به هیچ چیزی فکر نکند. اجازه دهید پاسخ های شما خلقیات او را منعکس سازد و همدردی شما را احساس کند.

6. موفقیت های نوجوان تان را جشن بگیرید.

نوجوان شما در مرحله ای قرار دارد که برای رشد هویت و افزایش اعتماد به نفس خود نیاز به تایید شما دارد. وقتی شما موفقیت های او را هر چند کوچک مورد توجه قرار می دهید و اشتباهاتش را مدام به رویش نمی آورید، احساس مثبتی را در او به وجود می آورید و به منبع مناسبی برای القای احساس خودارزشمندی در او تبدیل می شوید. چه بسا اگر نوجوان شما این تاییدها را در خانه به دست نیاورد برای به دست آوردن آن ها، درگیر محیط ها و رفتارهای نامناسب شود. پس پیش از هر کس دیگری نیاز فرزندتان را برآورده کنید.

7. به موضوعات مورد علاقه فرزندتان ابراز علاقه و تمایل کنید.

اگر فرزند شما به موسیقی خاصی علاقه دارد که شما دوست ندارید به سلیقه او احترام بگذارید. علاقه به موارد خاص و عجیب و غریب در این دوره طبیعی است و پس از مدتی فروکش می کند، به شرطی که با واکنش منفی شما به موضوعی برای لجبازی تبدیل نشود.

8. زمانی را برای با هم بودن اختصاص دهید.

موضوعاتی را در زمان های خاص در ذهن داشته باشید که با گفتن آن ها با هم بخندید و شاد باشید. داشتن یک حس خوب به تشکیل یک ارتباط خوب کمک شایانی می کند. سعی کنید زمان های بیشتری را برای با هم بودن اختصاص دهید و از این فرصت برای گفتگو و شناخت بیشتر فرزندتان استفاده کنید.

 

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.