9 رفتاری که والدین باید به کودکانشان آموزش دهند

برای پرورش رفتارهای خوب در فرزندانمان، آموزش گفتن کلمات «لطفاً» و «متشکرم» به تنهایی کافی نیست. نکات فراوانی وجود دارد که والدین باید برای آموزش آن ها به فرزندانشان برنامه مشخصی داشته باشند. از این رو، در این مقاله به معرفی 9 مورد از رفتارهایی که والدین باید به کودکانشان آموزش دهند، می پردازیم.

والدین می دانند که باید به کودکانشان گفتن کلمات «لطفاً» و «متشکرم» را آموزش دهند، اما این تنها شروع رفتار مودبانه است. به معنای واقعی کلمه، صدها رفتار وجود دارد که والدین باید به کودکانشان آموزش دهند. بازی ها، فعالیت ها و سایر راه های سرگرم کننده، به کودکان و نوجوانان کمک می کند تا آداب معاشرت را یاد بگیرند.

یادگیری رفتارهای خوب به فرزندتان کمک می کند تا نسبت به دیگران بااحترام رفتار کنند و احساساتشان را در نظر بگیرند. اعتماد به نفس فرزندتان به واسطه دانستن و انجام رفتار مناسب، افزایش می یابد.

رفتار و اخلاق خوب، نه تنها فرزندتان را در مسیر مناسب قرار می دهد بلکه وی در رابطه با خانواده، دوستان و همکاران، موفقیت مادام العمر کسب خواهد کرد.

1. برای ادای احترام بایستید

زمان زیادی از هنگامی که کوچکترها پیش پای بزرگترها بلند می شدند، نمی گذرد، اما دیگر در بیشتر محافل غیررسمی، ایستادن به نشانه ادای احترام، کمتر معمول و مرسوم است، در حالی که هنوز هم رفتار خوبی است. برخی رفتارها باعث می شود که رفتارهای خوب فرزندتان فراتر از حد متوسط باشد، ایستادن، یکی از آن رفتارهاست. هنگامی که در یک محفل رسمی هستید و سرود ملی خوانده می شود، هنگامی که مهمان به منزلتان می آید و یا زمانی که منزلتان را ترک می کند، باید بایستید. برای مثال «نباید در حالی که روی مبل نشسته اید و یا در اتاق دیگری هستید، داد بزنید، خداحافظ، بعداً می بینمت».

** این رفتارها را با استفاده از روش برانگیختن و ستایش کردن، به فرزندتان یاد دهید. فرزندتان را برانگیزانید که پیش پای بزرگ ترها بایستد. هنگامی که انجام رفتار مورد نظر را در وی مشاهده کردید، او را ستایش و تحسین کنید.

2. از فضایی که دیگران در محیط های عمومی نیاز دارند، آگاه باشید

شاید بارها برای شما پیش آمده که وقتی یک دسته کودک به سمت شما می آیند، مجبور به ترک پیاده رو و رفتن به حاشیه آن شده اید. آن ها باعجله و بی دقت از کنار دیگران می گذرند، بدون توجه به این نکته که هیچ جایی برای افراد دیگر وجود ندارد. فکر می کنید دلیل این اتفاق چیست؟

کودکان باید از وجود کسانی که در اطرافشان هستند، آگاه باشند و بدانند رفتارشان چه تاثیری بر دیگران دارد. البته قوانینی درباره این که در مکان های عمومی چه کاری می توانیم، انجام دهیم و چه کاری نمی توانیم، انجام دهیم، وجود دارد، ولی فراتر از بحث قوانین این وظیفه ماست که رعایت آداب اجتماعی را به فرزندانمان بیاموزیم.

**  به فرزندتان آموزش دهید که وقتی در پیاده رو کسی به طرفش می آید، به سمت راست حرکت کند و یا هنگامی که صندلی اش در سالن سینما بین صندلی های دیگر قرار دارد، چگونه بدون این که باعث آزار دیگران شود و یا انگشتان پای آن ها را لگد کند، به صندلی اش برسد.

3. به بزرگترها احترام بگذارید

شاید احترام به بزرگترها برای کسی که تنها یک دهه از سنش می گذرد، مشکل باشد، اما به عنوان والدین و مربیان باید به کودکان آموزش دهیم تا به والدینشان، پدربزرگ و مادربزرگشان، معلمشان و سایر افراد جامعه احترام بگذراند. به عنوان مثال در جمع های خانوادگی ابتدا از بزرگان درخواست کنیم که برای خودشان غذا بکشند. این روشی برای نشان دادن احترام به آن هاست. کودکان نباید در ابتدا به سرعت برای خودشان غذا بکشند، تنها به این دلیل که گرسنه اند.

** برای آموزش احترام به بزرگترها، از یک جدول که نام فرزندتان رویش نوشته شده است، استفاده کنید و هرگاه وی رفتار مناسبی انجام داد، در آن علامت بزنید.

4. ورود و خروج دیگران را به خانه تان، خوشامد بگویید

آیا شما از این که فرزندتان به سختی به مردم نگاه می کند و ارتباط برقرار می کند، خجالت زده می شوید؟ باید هم باشید. خوشامدگویی کردن با مردم چه آن ها اعضای خانواده تان باشند، و چه مهمان، اهمیت دارد. کودکان باید با مهمانانی که به خانه شان می آیند، خوشامدگویی کنند. حتی اگر مهمانی مخصوص بزرگترها بود، کودکان می توانند پس از سلام و احوال پرسی، به محل بازیشان برگردند.

** برای آموزش این رفتار به فرزندتان با او یک بازی ترتیب دهید و از او بخواهید بعد از پایان مهمانی رنگ چشم مهمان را به شما بگوید. این کار باعث می شود کودک به جای تمرکز بر خودش، بر مهمانان تمرکز کند. اگر کودک تمایل به خجالتی بودن دارد، این کار کمک می کند که توجه را از روی خودش بردارد و روی چیز دیگری متمرکز شود، به عنوان مثال: روی خوشامدگویی به مهمانان.

5. نام افراد را یاد بگیرید و به خاطر بسپارید

چند بار شده که فرزندتان با افتخار به شما اعلام می کند که دوست جدیدی پیدا کرده است، ولی وقتی از او نام دوستش را می پرسید، او نمی تواند به خاطر بیاورد.

افراد دوست دارند نامشان را بشنوند، و همچنین دیگران نامشان را به درستی تلفظ کنند. بنابراین، راه های به خاطرسپاری نام افراد، یکی دیگر از چیزهایی است که ما باید با فرزندانمان تمرین کنیم.

** شما می توانید یک نام را با شعر و قافیه به فرزندتان یاد دهید. وقتی که او آن نام را یاد گرفت، آن را به خاطر می سپارد و به نحوی درست آن را به کار می برد. تکرار زیاد یک نام، به یادآوری آن کمک می کند.

6. بچه ها نباید همیشه در مرکز توجه باشند

امروزه، به نظر می رسد که کودکان در گردهمایی های اجتماعی اغلب در مرکز توجه اند. مطمئناً آن ها برای مدتی دوست داشتنی هستند، اما گاهی اوقات آزاردهنده می شوند. این نکته واقعاً مهم است که کودکان را بیش از حد، مورد توجه و تماشای همگان قرار ندهیم. لازم است کودکان را برای محور توجه قرار نگرفتن آماده کنیم و به آن ها در این باره آگاهی بدهیم و همچنین چگونگی تمرکز بر مکالمات دیگران را به وی آموزش دهیم.

** به عنوان والدین، مدام به فرزندتان توجه نکنید و از آنان نخواهید که به نوعی خودشان را نشان دهند. برای مثال به او نگویید که وقتی فلان کار را می کنی خیلی بامزه می شوی، این کار را به برای عمو انجام بده!

7. به مردم اشاره نکنید و یا به آن ها خیره نشوید

آیا پدر و مادرتان به شما گفته اند که وقتی به کسی اشاره می کنید، سه انگشت به سمت خودتان بر می گردد؟ پس این نکته را به فرزندتان نیز انتقال دهید.

** به فرزندتان یاد دهید، هنگامی که با کسی صحبت می کند، بیش از حد نزدیک وی نایستد، و در چشمان طرف مقابل خیره نشود. از او بپرسید، اگر کسی به تو خیره شود و یا به تو اشاره کند، چه احساسی خواهی داشت؟ بنابراین در گام اول، با دیگران طوری رفتار کنید که دوست دارید با شما همان گونه رفتار کنند و در گام بعدی با دیگران طوری رفتار کنید که آنان دوست دارند، آن گونه با ایشان رفتار شود.

8. با افراد معلول مهربان باشید و به آن ها توجه کنید

بچه ها به طور طبیعی در مورد همه چیز در جهان کنجکاو هستند و دیدن افراد ناتوان می تواند سبب خیره شدن به آن ها به منظور تلاش برای فهمیدن موضوع و یا پرسیدن سوالاتی باصدای بلند شود، که ممکن است، شرم آور باشد.  اگر این اتفاق افتاد، شما می توانید عذرخواهی کنید و از این نشانه استفاده کنید تا بعداً با فرزندتان درباره این موضوع صحبت کنید. شما برای توضیح این مطلب می توانید رویکردهای گوناگونی را اختیار کنید. اما رویکرد خوب در این باره چیست؟

** خود را به جای افراد ناتوان بگذاریم و تصور کنیم که زندگیشان به چه چیزی شبیه است. برای مثال از فرزندتان بخواهید که چشم هایش را یک ساعت ببندد و یا توی گوش هایش پنبه بگذارد و ببیند زندگی اش چه تغییراتی کرده است. به فرزندتان بگویید که به خاطر داشته باشد که آن افراد نیز شبیه او هستند و آن ها نیز به دوستی و محبت احتیاج دارند.

9. مهمان خوبی باشید

احتمالاً شما مکالمات بسیار زیادی را با فرزندتان درباره کمک در جمع کردن اسباب بازی ها قبل از ترک محل بازی و یا جیغ و داد نکردن هنگام ترک خانه یک دوست داشته اید، اما نکات و توصیه های بیشتری برای یک مهمان خوب بودن، وجود دارد.

** به فرزندتان یاد دهید که با برنامه زمانی و عادات صاحبخانه منطبق باشد. برای مثال اگر آن ها غذا را در سالن غذاخوری می خورند و نه مقابل تلویزیون، مساله را بزرگ نکند. همچنین باید به فرزندتان یاد دهید که ترجیحاتش را بیان کند. برای مثال هنگامی که از وی سوال می شود که چه نوشیدنی ای میل دارد؟ نگوید: «برایم فرقی نمی کند، هر چه باشد می خورم.» بلکه بگوید: «آب پرتقال، لطفاً». زیرا برای میزبان آسان تر است که بداند ترجیح مهمانش چیست.

همچنین فرزندتان باید یاد بگیرد که هنگام ورود به خانه دوستش به بزرگترها نیز سلام و ادای احترام کند و فقط به سراغ دوستش نرود و نیز از مقابل والدین دوستش به سرعت عبور نکند و سرش را پایین نیندازد. او همچنین باید از والدین دوستش به خاطر این که او را دعوت نموده و اجازه بازی و با هم بودن را به او داده اند، تشکر کند.

منبع: وب سایت parenting

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.