چرا برخی از بچه ها دچار سکوت انتخابی می شوند؟

در این مقاله به علت سکوت و خموشی برخی از کودکان اشاره می شود و عوامل روانشناختی آن بررسی می شود.

آیا برای شما، به عنوان والدین یا مربی، پیش آمده که در رفتار کودکی که با او ارتباط نزدیکی دارید نوعی سکوت انتخابی در موقعیت های مشخص، مشاهده کرده باشید؟

اگر کودکی که قبلا حرف می زده و توانایی سخن گفتن داشته است، در موقعیت هایی دچار خموشی و سکوت شود، به لحاظ روانشناختی، ممکن است به اختلال سکوت انتخابی دچار شده باشد. از آن جهت به آن انتخابی می گویند که کودک فقط در شرایط و موقعیت های خاص سکوت می کند و اصلا حرف نمی زند اما مثلا در کنار افراد خانواده به راحتی صحبت می کند. این اختلال برای مدت طولانی، حداقل یک ماه نمایان می شود.

سکوت یا خموشی انتخابی در ابتدا تنها در حضور برخی از اشخاص و یا در یک چهارچوب معین بروز می کند، اما به مرور بیش از پیش گسترش می یابد و در نهایت، می تواند به یک سکوت کامل منتهی شود. به همین جهت از والدین و مربیانی  که کودکانشان این نشانه ها را دارند می خواهیم که جهت مداخلات روانشناختی هر چه زودتر اقدام کنند.

علت های ایجاد کننده سکوت انتخابی

برای مداخله و پیدا کردن راه حل برای هر مشکلی ابتدا باید علت های آن بررسی شوند. برخی از محققان، کودک مبتلا به سکوت انتخابی را کودکی کمرو، نا ایمن و آسیب پذیر در برابر شوخی یا تمسخر توصیف می کنند. از آن جایی که خموشی انتخابی، دست کم در آغاز، در یک چهارچوب معین (خانواده یا مدرسه) بروز پیدا می کند و کودک در موقعیت های دیگر می تواند به خوبی حرف بزند، علت آن را باید در تعامل فرد با محیط جستجو کرد.

چنین اختلالی اغلب در خانواده هایی بروز می کند که براساس روابط متناقض مادر با کودک (مثل وابستگی شدید)  و بی توجهی پدر مشخص می شوند. ناهماهنگی عمیق والدین و وابستگی افراطی مادر به کودک از عواملی هستند که ناایمنی وخیمی را در کودک ایجاد می کنند و موجب می شوند تا اکتساب زبان برای کودک به معنای دور شدن از مادر و از دست دادن وی تلقی شود. از این جاست که کودک با سکوت خود، مانعی در راه جدایی خویشتن از والدین به وجود می آورد و مادر نیز برای حفظ وابستگی، ناهشیارانه این سکوت را تأیید و تقویت می کند.

چنین کودکانی از زبان به عنوان یک سلاح استفاده می کنند و از گفتار و سکوت برای تقویت و تنبیه، سود می جویند. سکوت کودک می تواند یک سلاح پرخاشگرانه باشد و گریز در سکوت، شیوه ای است که وی برای بیان خصومت به کار می برد.

توصیه هایی برای رفع سکوت انتخابی در کودکان

اگر کودکتان بیش از حد سکوت می کند و یا توانایی تکلم را در برخی موقعیت ها از دست می دهد، بهتر است با یک متخصص مسئله را در میان بگذارید تا متناسب با نوع مشکل راه حل های درمانی به کار برده شود.

برای کودکانی که در محیط مدرسه دچار سکوت انتخابی شده اند، توصیه می شود تا والدین با همکاری معلمان و مسئولان مدرسه برنامه ای را طرح ریزی کنند تا کودک بیشتر حرف بزند. بهتر است زمینه هایی برای افزایش انگیزه کودک برای صحبت کردن فراهم شود، مثلا ابتدا او در جمع های کوچک صحبت کند تا به تدریج برای حرف زدن در جمع بزرگ تر کلاس آماده شود.

در پایان این که:

از آن جا که این اختلال به علت وجود اضطراب در کودک ایجاد می شود، پس مداخلات مربوط به اضطراب معمولاً بیشترین کاربرد را دارند.کودکتان را به خاطر سکوت سرزنش نکنید تا مبادا اضطراب او بیشتر و مشکلش تشدید شود.

منبع: برگرفته از کتاب اختلال های زبان

ارسال دیدگاه های شما :
تصویر جدید

لیست نظرات

نظری ثبت نشده است.